ΔΕΔ/Αθ/578/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε το ποσό του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος (€10.920,00) που της προσδιορίστηκε, υποστηρίζοντας ότι το τεκμήριο που θεσπίζουν τα άρθρα 28Α του Ν. 4172/2013 είναι αντίθετο στις συνταγματικές αρχές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς αφενός η αρμοδιότητα ελέγχου της συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα Δικαστήρια, και αφετέρου η προσφεύγουσα δεν ακολούθησε τη νόμιμη διοικητική διαδικασία αμφισβήτησης του τεκμαρτού εισοδήματος (αποτυχία υποβολής αιτήματος ελέγχου μέσω του κωδικού 444 του εντύπου Ε1). Κατά συνέπεια, η πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατατέθηκε κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης αμφισβήτησης του ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος βάσει του άρθρου 28Α ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2023. Ο φορολογούμενος είχε ζητήσει την ακύρωση της πράξης προσδιορισμού φόρου, επικαλούμενος αντικειμενικούς λόγους ανωτέρας βίας, συγκεκριμένα τη φοίτησή του σε λύκειο και κατόπιν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η αρμόδια Δ.Ο.Υ. δεν εξέτασε την αίτηση εντός της προβλεπόμενης τρίμηνης προθεσμίας, με αποτέλεσμα τη σιωπηρή απόρριψή της. Κατά την εξέταση της ενδικοφανούς προσφυγής, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφυγή είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα (πέραν της 30ήμερης προθεσμίας από την συντέλεση της σιωπηρής απόρριψης). Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφασίζει την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας φορολογουμένης κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία αφορούσε την επιβολή ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος. Η προσφεύγουσα, εκμεταλλεύτρια σχολικού κυλικείου και οδηγός ταξί (δευτερεύουσα δραστηριότητα), αμφισβητούσε το ποσό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι η αναλογική μείωση του τεκμαρτού εισοδήματος λόγω χρονικού περιορισμού στη μία δραστηριότητα (σχολικό κυλικείο) δεν εφαρμόζεται, καθώς ασκούσε παράλληλα και τη δραστηριότητα των υπηρεσιών ταξί χωρίς χρονικό περιορισμό. Επιπλέον, το δικαίωμα αμφισβήτησης του ελάχιστου ποσού (κωδ. 443) απωλέστηκε, επειδή δεν συμπλήρωσε το προβλεπόμενο ερωτηματολόγιο εντός της εξήντα (60) ημερών προθεσμίας. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκε η οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 3.301,99€.

Η απόφαση 748 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019, ύψους 444,60 ευρώ, που βασίστηκε σε στοιχεία είσπραξης ενοικίων 3.120,00 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν απέκτησε ποτέ εισόδημα από ενοίκια, υποστηρίζοντας ότι εισοδήματα καταχωρήθηκαν εν αγνοία του λόγω απάτης από τον προηγούμενο λογιστή του, ο οποίος χρησιμοποίησε τους κωδικούς του Taxisnet. Ο προσφεύγων προσκόμισε έγκληση που υπέβαλε στη δικαιοσύνη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ορθώς ενήργησε με τα στοιχεία που διέθετε, αλλά σημείωσε ότι τυχόν δικαστική απόφαση θα είναι άμεσα εφαρμοστέα με αναδρομική ισχύ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε τον εκτιμώμενο προσδιορισμό φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι είναι φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας από το 2005, όπου ζει και εργάζεται μόνιμα. Η προσβαλλόμενη πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου, η οποία βασίστηκε σε πληροφορίες από αυτόματη ανταλλαγή δεδομένων με τη Ρουμανία και καθόρισε φορολογική υποχρέωση ύψους 7.277,89 ευρώ, αντικαταστάθηκε αυτοδικαίως μετά την υποβολή δήλωσης από τον φορολογούμενο, με νέα πράξη διοικητικού προσδιορισμού που κατέστησε τελικό χρεωστικό ποσό 2.034,28 ευρώ. Η υπό κρίση προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς στρέφεται κατά μη υπαρκτής πλέον πράξης.

Τύπος και περιεχόμενο της πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, τέλους επιτηδεύματος και φόρου πολυτελούς διαβίωσης.

Η απόφαση 442/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου, η οποία στρεφόταν κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων (ΦΕφΠ) φορολογικού έτους 2019. Η αρχική πράξη προσδιόριζε φόρο €1.368,26, συμπεριλαμβάνοντας εκτιμώμενο εισόδημα από ακίνητα ύψους €9.600,00, λόγω μη υποβολής δήλωσης από την προσφεύγουσα. Η φορολογούμενη ζητούσε την ακύρωση της πράξης, επικαλούμενη ότι τα μισθώματα δεν είχαν εισπραχθεί, προσκομίζοντας δικαστικές αποφάσεις. Μετά την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, η προσφεύγουσα υπέβαλε εκπρόθεσμα αρχική δήλωση ΦΕφΠ, δηλώνοντας το ποσό των €9.600,00 ως ανείσπρακτα εισοδήματα, συμμορφούμενη με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η φορολογική αρχή εξέδωσε νέα Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ με μηδενικό αποτέλεσμα, η οποία ικανοποίησε πλήρως το αίτημά της. Η ΔΕΔ, διαπιστώνοντας την πλήρη ικανοποίηση του αιτήματος, απέρριψε την προσφυγή ως άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής, που υποβλήθηκε από φορολογικό κάτοικο Γερμανίας, κατά πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019, με συνολικό ποσό πληρωμής 1.293,60€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η σύνταξη που έλαβε €5.879,98 έπρεπε να φορολογηθεί μόνο στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Γερμανίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως αβάσιμη, διότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως η Αίτηση για την Εφαρμογή της Σύμβασης με πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας υπογεγραμμένο από την αρμόδια γερμανική φορολογική αρχή, ούτε έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι το εισόδημα δηλώθηκε ή γνωστοποιήθηκε στη Γερμανία. Συνεπώς, η οριστική φορολογική υποχρέωση διατηρείται.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας συμβουλευτικών υπηρεσιών κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Η προσβαλλόμενη πράξη επέβαλε συνολικό ποσό €254.907,59 (συμπεριλαμβανομένου φόρου €169.938,39 και προστίμου). Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την απόρριψη λογιστικών διαφορών ύψους περίπου €754.000, οι οποίες περιελάμβαναν δαπάνες για υπηρεσίες από αλλοδαπή εταιρεία, αμοιβές τρίτων, έξοδα επιδοτούμενων προγραμμάτων, μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές και φορολογικά πρόστιμα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι δαπάνες δεν τεκμηριώθηκαν επαρκώς (π.χ. έλλειψη καρτέλας προμηθευτή, αναντιστοιχία ΑΦΜ, μη τραπεζική εξόφληση ή έλλειψη αποδεικτικών εγγράφων), διατηρώντας την καταλογιστική πράξη ως πλήρως αιτιολογημένη.

Η απόφαση 428 αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η εταιρία «......» κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και πράξης επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα έλαβε ογδόντα τέσσερα (84) εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας €959.965,97 πλέον ΦΠΑ €148.349,23, για ανύπαρκτες στο σύνολό τους συναλλαγές, γεγονός που οδήγησε σε συνολική οφειλή ύψους €355.228,78. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την πράξη, καθώς ο έλεγχος θεμελιώθηκε αιτιολογημένα στην έλλειψη συναλλακτικής ικανότητας του εκδότη, στην πρακτική της ανακύκλωσης χρημάτων για την δήθεν εξόφληση των τιμολογίων, και στο ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αποδείξει την πραγματοποίηση των επίμαχων συναλλαγών.