Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ/1016/2025

Με την κρινόμενη έφεση και το από 25.5.2023 δικόγραφο προσθέτων λόγων αυτής (ΑΒΔ 1764/2023) ζητείται η ακύρωση της 4/2019 πράξης του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Νομό Δωδεκανήσου.(...)	Με τo δικόγραφο προσθέτων λόγων προβάλλεται ότι η αξίωση αναπλήρωσης των επίμαχων ελλειμμάτων έχει υποπέσει στη δεκαετή παραγραφή του άρθρου 39 του ν. 4509/2017. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, καθόσον η ως άνω διάταξη καταλαμβάνει, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη 2, και τις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος της (22.12.2017) διαδικασίες καταλογισμού. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη καταλογιστική πράξη εκδόθηκε στις 16.9.2019, ήτοι μετά την πάροδο 10 ετών από τη λήξη του έτους 2002, στο οποίο αφορούν τα επίμαχα ελλείμματα. Ως εκ τούτου, η αξίωση αναπλήρωσης των ελλειμμάτων αυτών είχε υποπέσει κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης στη δεκαετή παραγραφή, που συμπληρώθηκε στις 31.12.2012.

Η απόφαση 1018/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την έφεση-ανακοπή κατά της καταλογιστικής πράξης του Α΄ Κλιμακίου και της αντίστοιχης ταμειακής βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ. Λευκάδας, συνολικού ποσού 21.301,85 ευρώ, για έλλειμμα στη διαχείριση του Δήμου Μεγανησίου το 2009. Το Δικαστήριο δέχθηκε την έφεση, κρίνοντας ότι η αρχική καταλογιστική πράξη δεν έφερε επαρκή αιτιολογία, καθώς οι εκκαλούντες προσκόμισαν νέα διαχειριστικά στοιχεία (δικαιολογητικά) που βρέθηκαν στα αρχεία του Δήμου. Τα στοιχεία αυτά, μαζί με ένορκες βεβαιώσεις εργαζομένων, κλόνισαν την ιστορική βάση του καταλογισμού, οδηγώντας στην ακύρωση τόσο της καταλογιστικής πράξης όσο και της πράξης ταμειακής βεβαίωσης και στην απόδοση των παραβόλων.

Με την υπό κρίση «αίτηση ακυρώσεως», η οποία αποτελεί στην πραγματικότητα έφεση, που παραπέμφθηκε ορθά προς εκδίκαση ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου λόγω δικαιοδοσίας με την Α31/2023 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών, ζητείται να ακυρωθούν α) η 282/2017 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κεφαλονιάς, με την οποία καταλογίστηκαν οι εκκαλούντες, πρώην και νυν υπάλληλοι του πρώην Δήμου Κεφαλονιάς, ο πρώτος με το ποσό των 1.444,49 ευρώ, καθένας από τους δεύτερο έως και όγδοο με το ποσό των 1.525,67 ευρώ, ο ένατος με το ποσό των 1.477,04 ευρώ, ο δέκατος με το ποσό των 1.997,01 ευρώ, ο ενδέκατος με το ποσό των 1.451,11 ευρώ, ο δωδέκατος με το ποσό των 1.713,48 ευρώ, ο δέκατος τρίτος με το ποσό των 2.036,79 ευρώ, ο δέκατος τέταρτος με το ποσό των 1.401,98 ευρώ και η δέκατη πέμπτη με το ποσό των 1.586,61 ευρώ, τα οποία-ποσά-φέρεται ότι καταβλήθηκαν σε αυτούς αχρεωστήτως και β) η τεκμαιρόμενη από την άπρακτη πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας σιωπηρή απόρριψη από τον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου-Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου της 282054/8.11.2017 ειδικής διοικητικής προσφυγής των εκκαλούντων κατά της ως άνω καταλογιστικής απόφασης καθώς και να καταδικαστούν τα καθ’ ων στη δικαστική δαπάνη των εκκαλούντων.

Με την κρινόμενη έφεση και τους από 25.5.2023 πρόσθετους λόγους (Α.Β.Δ. 1765/2023), όπως αναπτύσσονται με το από 22.6.2023 υπόμνημα, ζητείται η ακύρωση των 5, 6 ,7, 8, 9, 10 και 11/2019 καταλογιστικών Πράξεων του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Νομό Δωδεκανήσου, με τις οποίες οι εκκαλούντες, υπό την ιδιότητα της Δημάρχου η πρώτη, της Ελεγκτού Εσόδων Εξόδων η δεύτερη και των δημοτικών συμβούλων οι λοιποί, καταλογίστηκαν υπέρ του Δήμου Χάλκης με τα επιμέρους ποσά που αναφέρονται σε καθεμία από αυτές, τα οποία φέρονται να συνιστούν έλλειμμα στη χρηματική διαχείριση του Δήμου, οικονομικών ετών 2001 και 2003-2008....(...)	Κατ’ ακολουθία, η ένδικη έφεση πρέπει α) να γίνει δεκτή για τους τρίτο ως δέκατο τρίτο των εκκαλούντων και να ακυρωθούν ως προς αυτούς οι προσβαλλόμενες πράξεις, β) να γίνει δεκτή για τις 5 και 9/2019 προσβαλλόμενες πράξεις για τις πρώτη και δεύτερη των εκκαλούντων και να ακυρωθούν ως προς αυτές οι εν λόγω πράξεις και γ) να γίνει εν μέρει δεκτή ως προς τις 6, 7, 8, 10 και 11/2019 προσβαλλόμενες πράξεις για τις πρώτη και δεύτερη των εκκαλούντων, να μεταρρυθμιστούν ως προς αυτές οι πράξεις αυτές και να περιοριστεί το συνολικό καταλογισθέν σε βάρος τους ποσό αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, στο ποσό των 3.000 ευρώ. Περαιτέρω πρέπει το καταβληθέν παράβολο να επιστραφεί στους εκκαλούντες και να συμψηφιστεί η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων (άρθρο 314 παρ. 2 του ν. 4700/2020). 

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΟΛΟΓΟΙ:ζητείται η ακύρωση της 9/2012 πράξης του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίο..πρέπει να αρθεί ο επίδικος καταλογισμός κατά το μέρος που αφορά στη δαπάνη αυτή, ποσού 20.390,48 ευρώ, που επιβλήθηκε σε βάρος των πρώτου και δεύτερου των εκκαλούντων, με την ιδιότητα του Δημάρχου και του Προϊσταμένου των Οικονομικών Υπηρεσιών (ο τελευταίος εκτελώντας και τα καθήκοντα του ταμία προέβη στην εξόφληση του Χ.Ε.), αντίστοιχα, οι οποίοι υπέγραψαν το επίμαχο χρηματικό ένταλμα, καθώς και σε βάρος των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου ... (τέταρτου, πέμπτου, έκτου, έβδομου, όγδοου, ένατου, ενδέκατης, δωδέκατου, δέκατου τρίτου, δέκατου πέμπτου, δέκατου έκτου και δέκατου έβδομου και δέκατου όγδοου των εκκαλούντων), που συμμετείχαν στη λήψη της 222/2003 απόφασης, με την οποία εγκρίθηκε η σχετική δαπάνη.(..) ο επίδικος καταλογισμός πρέπει να αρθεί κατά το μέρος που αφορά στη δαπάνη των 155 και 316/2004 Χ.Ε., που επιβλήθηκε σε βάρος των πρώτου και δεύτερου των εκκαλούντων, με την ιδιότητα του Δημάρχου και του Προϊσταμένου των Οικονομικών Υπηρεσιών, αντίστοιχα, της τρίτης των εκκαλούντων, η οποία με την ιδιότητα της ταμία του Δήμου προέβη στην εξόφληση των ανωτέρω χρηματικών ενταλμάτων, καθώς και των δέκατου τέταρτου και δέκατου έβδομου των εκκαλούντων, που συμμετείχαν στη λήψη των 29/26.7.2004 και 67/5.11.2004 αποφάσεων της Δημαρχιακής Επιτροπής, με τις οποίες εγκρίθηκαν οι σχετικές δαπάνες..όσον αφορά στις δαπάνες ποσού 1.652 και 2.266,26 ευρώ, που καταβλήθηκαν με τα 339 και 182/2004 Χ.Ε., για την προμήθεια υλικών περίφραξης και γραφικής ύλης, αντίστοιχα, οι εκκαλούντες προβάλλουν ότι η εκ των υστέρων (μετά την εκτέλεση της προμήθειας) λήψη της 13/7.6.2004 απόφασης της Δημαρχιακής Επιτροπής περί απευθείας ανάθεσης των εν λόγω προμηθειών οφείλεται σε συνήθη πρακτική, που ακολουθείτο από τα αρμόδια όργανα του Δήμου λόγω της απειρίας τους, αλλά και της πεποίθησής τους ότι ενεργούσαν νομίμως.Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος,(..)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη έφεση πρέπει να γίνει δεκτή ως προς τους πέμπτο, έβδομο, δέκατη και δέκατο έβδομο των εκκαλούντων και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη κατά το μέρος που τους αφορά. Περαιτέρω, να γίνει δεκτή εν μέρει η έφεση ως προς τους πρώτο, δεύτερο, τρίτη, τέταρτο, έκτο, όγδοο, ένατο, ενδέκατη, δωδέκατο, δέκατο τρίτο, δέκατο τέταρτο, δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο και δέκατο όγδοο των εκκαλούντων, και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη κατά το μέρος που αφορά στον καταλογισμό αυτών με το συνολικό ποσό των 28.306,93 ευρώ (20.390,48 + 2.788,50 + 1.209,69 + 1.652 + 2.266,26), να αναβληθεί δε κατά τα λοιπά, η έκδοση οριστικής απόφασης, προκειμένου να συμπληρωθούν τα στοιχεία του φακέλου κατά τα ανωτέρω.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις το Δικαστήριο κρίνει ότι, η ιστορική αιτία του καταλογισμού, όπως αποτυπώνεται στην προσβαλλόμενη καταλογιστική πράξη παρίσταται ελλιπής, αφού το Κλιμάκιο με μια γενικόλογη κρίση περί της έννοιας του συνευθυνομένου και των πράξεων εν γένει των εκκαλούντων, αποφαίνεται για τον καταλογισμό τους, χωρίς στο σώμα της προσβαλλόμενης πράξης να εξειδικεύεται ο χρόνος δημιουργίας των επιμέρους ελλειμμάτων, ο τρόπος με τον οποίο τα ποσά αυτά προέκυψαν και υπολογίσθηκαν με αναφορά σε κάθε επιμέρους αχρεωστήτως καταβληθείσα σύνταξη, καθώς και οι ειδικότερες διαχειριστικές πράξεις των εκκαλούντων, ως συνευθυνομένων, οι οποίες συνδέονται αιτιωδώς με τη δημιουργία εκάστου επιμέρους ελλείμματος. Ένεκα των ελλείψεων των ως άνω κρίσιμων για τη δημοσιολογιστική ευθύνη των εκκαλούντων στοιχείων, η προσβαλλόμενη πράξη στερείται ειδικής, πλήρους και σαφούς αιτιολογίας, η οποία δεν δύναται να συμπληρωθεί, ούτε άλλωστε συνάγεται από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου, τα οποία είναι πάντως ελλιπή, ενώ δεν στηρίζουν την κρίση της προσβαλλόμενης πράξης, με συνέπεια το Τμήμα τούτο να μην δύναται να εκφέρει ασφαλή κρίση, αφού δεν προκύπτουν με σαφήνεια τα στοιχεία εκείνα που δικαιολογούν τον κρινόμενο καταλογισμό..(..)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη έφεση πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου έφεσης, να επιστραφεί το κατατεθέν παράβολο στους εκκαλούντες (βλ. άρθρο 73 παρ. 4 του ν. 4129/2013) και εκτιμωμένων των περιστάσεων να απαλλαγεί ο εφεσίβλητος Οργανισμός από τη δικαστική δαπάνη των εκκαλούντων

Με την υπό κρίση έφεση, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το από 19.03.2024 νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, και για την άσκηση της οποίας έχει καταβληθεί παράβολο (βλ. το με κωδικό 653929312954 0820 0046 δεσμευμένο ηλεκτρονικό παράβολο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων), ζητείται η ακύρωση των 0014/8ης/22.11.2019 και 0015/8ης/22.11.2019 Πράξεων του Β’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με τις οποίες καταλογίστηκαν, υπέρ του ν.π.δ.δ. «Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά», αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, οι εκκαλούντες, με τα αναφερόμενα στις πράξεις ποσά, τα οποία αντιστοιχούν σε ισόποσο έλλειμμα που φέρεται ότι οι ίδιοι προκάλεσαν στο νομικό αυτό πρόσωπο, κατά τα οικονομικά έτη 1997 και 1998, αντίστοιχα, ως εκ της συμμετοχής τους στις οικείες αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά, με τις οποίες εγκρίθηκε η πραγματοποίηση μη νομίμων δαπανών.

Έτσι οποιαδήποτε προσπάθεια μονιμοποίησης εργασιακών σχέσεων που καταρτίστηκαν κατά παράβαση των προαναφερόμενων διατάξεων θα προσέκρουε μετά την 18.4.2001, πέραν των ανωτέρω συνταγματικών και νομοθετικών απαγορεύσεων, αφενός μεν στη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των κρατικών λειτουργιών, αφού σε μια τέτοια περίπτωση εμμέσως, δηλαδή με την έκδοση σχετικής δικαστικής απόφασης που θα αναγνώριζε τις αντίστοιχες συμβάσεις ως συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, θα μπορούσαν να συσταθούν κατ’ ουσίαν οργανικές θέσεις του δημόσιου τομέα και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου μη νομοθετημένες και να μονιμοποιηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο προσωπικό των δημόσιων υπηρεσιών και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, του οποίου κατά ρητή νομοθετική και συνταγματική επιταγή απαγορεύεται η μονιμοποίηση, αφετέρου δε, θα προσέκρουε στο πνεύμα των προπαρατεθεισών αναθεωρημένων συνταγματικών διατάξεων, με τις οποίες προφανώς ο συνταγματικός νομοθέτης, κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος του έτους 2001, εκδήλωσε τη Βούλησή του για αποτροπή της συνέχισης μιας συνήθους πρακτικής του παρελθόντος, κατά την οποία, ενώ αρχικά προσλαμβανόταν προσωπικό με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ή έργου για την κάλυψη πρόσκαιρων και απρόβλεπτων ή επειγουσών αναγκών, στην συνέχεια διαπιστωνόταν ότι αυτές οι ανάγκες ήταν πάγιες και διαρκείς και για τον λόγο αυτό μονιμοποιούνταν το προσληφθέν προσωπικό, είτε μέσω του διορισμού του στην θέση μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων είτε μέσω της μετατροπής των σχετικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή έργου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο άλλους ενδιαφερομένους που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τις ίδιες θέσεις εργασίας κατά τις διατάξεις της ισχύουσας κάθε φορά νομοθεσίας κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας. Έτσι η απασχόληση των εκκαλούντων επειδή συνήφθη κατά παράβαση τόσο της Συνταγματικής διάταξης όσο και της διάταξης του νόμου σε μη νομοθετημένες θέσεις του εφεσίβλητου δήμου και για τον λόγο αυτό καταρτίστηκαν συμβάσεις εργασίας υποχρεωτικά για ορισμένο χρόνο, δεν μπορεί να θεωρηθεί κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό της έννομης σχέσης σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, ακόμα και στην περίπτωση που οι εκκαλούντες καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Επιπλέον δεν συντρέχουν για τους εκκαλούντες οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 παρ. 1, 2 εδ. σ’ και β`, 3 και 5 του π.δ. 164/2004 (γι’ αυτό και δεν γίνεται εξάλλου τέτοια επίκληση στην αγωγή) διότι οι συναφθείσες συμβάσεις εργασίας όχι μόνο δεν ήταν ενεργές κατά την έναρξη ισχύος του προαναφερόμενου προεδρικού διατάγματος, το οποίο απαιτεί συνολική χρονική διάρκεια διαδοχικών συμβάσεων τουλάχιστον είκοσι τεσσάρων (24) μηνών έως την έναρξη ισχύος του για την εφαρμογή του, αλλά καταρτίστηκαν για πρώτη φορά πολύ μετά τη θέση σε ισχύ του, αφού υπό τα εκτιθέμενα στην αγωγή η πρώτη εκκαλούσα προσλήφθηκε την 11.10.2013, ο δεύτερος στις 18.8.2015, ο τρίτος στις 11.10.2013, ο τέταρτος, πέμπτος και έκτη στις 6.8.2015, ο έβδομος στις 2.5.2011, ο όγδοος στις 19.11.2012, η ένατη στις 6.8.2015, η δέκατη στις 14.11.2013, η ενδέκατη και δωδέκατη στις 6.8.2015, ο δέκατος τρίτος στα 18.11.2013, ο δέκατος τέταρτος στις 6.8.2015, οι δέκατος πέμπτος, δέκατος έκτος και δέκατος έβδομος στις 3.8.2015, ο δέκατος όγδοος και η δέκατη έβδομη στις 6.8.2015, η εικοστή, εικοστή δεύτερη, εικοστή τέταρτη και εικοστή πέμπτη στις 3.8.2015, ο εικοστός πρώτος και η εικοστή τρίτη στις 6.8.2015 και ο εικοστός έκτος εκκαλών στις 19.11.2012, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η προαναφερόμενη απασχόληση τους να υπαχθεί στην εφαρμογή του και να μετατραπούν με την εφαρμογή αυτού οι συμβάσεις εργασίας των εκκαλούντων σε ενιαία σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου. Η συνέπεια τυχόν καταστρατήγησης των διατάξεων περί σύμβασης αορίστου χρόνου (υποχρεωτική καταγγελία) είναι η υποχρέωση καταβολής της νόμιμης αποζημίωσης μετά από έγγραφη καταγγελία και όχι η μονιμοποίηση (ΑΠ 104/2022 ο.π). Η εκκαλουμένη άρα, η οποία έκρινε τα ίδια, ορθά το νόμο εφάρμοσε, τα δε αντιθέτως υποστηριζόμενα με το μοναδικό ουσιαστικά λόγο έφεσης, είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Κατ’ ακολουθία των όσων προεκτέθηκαν και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ουσίαν. Η δικαστική δαπάνη του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφιστεί μεταξύ των διαδίκων, διότι ήταν ιδιαίτερα δυσχερής η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν (άρθρο 179 του ΚΠολΔ).

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη ΙΙΙ της παρούσας, οι αποφάσεις για την απευθείας ανάθεση των εργασιών αποκομιδής των απορριμμάτων από περιοχές αρμοδιότητας του Συνδέσμου ελήφθησαν αρμοδίως από την Εκτελεστική του Επιτροπή σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά το χρόνο έκδοσης των ως άνω αποφάσεων διατάξεις  των άρθρων 266 παρ. 1 του π.δ. 410/1995 και 17 παρ. 2 του ν. 2539/1997, η δε προσβαλλόμενη καταλογιστική πράξη ερείδεται στην εσφαλμένη νομική προϋπόθεση ότι εφαρμοστέα εν προκειμένω είναι η διάταξη του άρθρου 9  παρ. 9 του ν. 2623/1998, δυνάμει της οποίας μεταβιβάστηκε η σχετική αρμοδιότητα απευθείας ανάθεσης εκτέλεσης εργασιών στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου, η οποία όμως δεν ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο. Για το λόγο αυτό, που, παρά την έλλειψη σχετικής αιτίασης στο δικόγραφο της έφεσης, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως, καθόσον ανάγεται στο νόμω βάσιμο της προσβαλλόμενης πράξης (βλ. άρθρο 49 παρ. 1 του π.δ/τος 1225/1981), αυτή τυγχάνει ακυρωτέα καθ’ ό μέρος καταλογίστηκαν οι τρεις πρώτοι εκ των εκκαλούντων με το ποσό των 6.827.471 δραχμών ή 20.036,60 ευρώ. Περαιτέρω, ως προς τις δαπάνες κινητής τηλεφωνίας ο πρώτος εκκαλών, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου, οι 3ος, 4ος, 5ος, 6ος, 7ος και 8ος εκκαλούντες και ο ήδη αποβιώσας δικαιοπάροχος της 9ης εκκαλούσας .., οι οποίοι συμμετείχαν στην έκδοση της 56/1998 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου, ενέκριναν τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες κινητής τηλεφωνίας και, ως εκ τούτου, ενήργησαν πράξεις διαχείρισης της περιουσίας του ως άνω νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και υπέχουν ευθύνη δημοσίου υπολόγου.(..)Κατ’ ακολουθία των προεκτεθέντων, η ένδικη έφεση πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, να μεταρρυθμιστεί η προσβαλλόμενη πράξη και να περιοριστεί το καταλογισθέν σε βάρος των εκκαλούντων ποσό

Ενίσχυση ξενοδοχειακών και τουριστικών καταλυμάτων για τη δημιουργία διαδικτυακών τόπων προβολής και συστημάτων ηλεκτρονικών κρατήσεων (digi-lodge:ζητείται η ακύρωση: α) της 605/9.9.2015 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού και β) κάθε άλλης συναφούς, προγενέστερης ή μεταγενέστερης, πράξης ή παράλειψης της Διοίκησης Όπως προκύπτει από το 110/1.2.2021 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιαρχείου Δημοτικής Ενότητας Νάξου του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, ο 45ος εκκαλών, …. του …υ, απεβίωσε στις 9.8.2020. Συνεπεία του γεγονότος αυτού, που έλαβε χώρα μετά την άσκηση της έφεσης, επήλθε διακοπή της δίκης [άρθρα 52 και 53 της Δικονομίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ν. 4700/2020, Α΄ 127, στο εξής: Δικ.Ελ.Συν.)]. Τη δίκη δηλώνει ότι επαναλαμβάνει (βλ. άρθρο 54 της Δικ.Ελ.Συν.), κατ’ εκτίμηση της από 7.9.2022 εξουσιοδότησής της, η κόρη του αποβιώσαντος εκκαλούντος …… (βλ. την 464/27.5.2021 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Νάξου …..), χωρίς ωστόσο να προσκομίζει πλήρη στοιχεία, από τα οποία να αποδεικνύεται η κληρονομική της ιδιότητα, καθώς και την κατάσταση του άρθρου 54 της Δικ.Ελ.Συν. με τα στοιχεία των προσώπων που έχουν δικαίωμα επανάληψης της δίκης. Ενόψει αυτού, πρέπει, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 254 παρ. 1 του ν. 4700/2020, να προσκομιστούν: α) πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του αποβιώσαντος εκκαλούντος, β) πιστοποιητικό του αρμόδιου δικαστηρίου περί δημοσίευσης ή μη διαθήκης αυτού, γ) αντίγραφο της διαθήκης σε περίπτωση δημοσίευσής της, δ) πιστοποιητικό του αρμόδιου δικαστηρίου περί τυχόν καταχώρησης δηλώσεων αποποίησης της κληρονομίας του εκκαλούντος και ε) κατάσταση με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των προσώπων που έχουν επίσης δικαίωμα επανάληψης της δίκης και βεβαίωση προς το Δικαστήριο για την πληρότητα της κατάστασης αυτής (βλ. άρθρο 54 της Δικ.Ελ.Συν.). Οι δημόσιες αρχές ή τα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης, από τις οποίες θα ζητηθούν τα ανωτέρω στοιχεία, υποχρεούνται να τα παρέχουν άμεσα προς το Δικαστήριο και μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από τότε που θα λάβουν γνώση του σχετικού εγγράφου της Γραμματείας του. Ακολούθως, βάσει των ανωτέρω στοιχείων, να αναζητηθούν οι δικαιούμενοι να επαναλάβουν τη δίκη. Στη συνέχεια, πρέπει να ορισθεί αρμοδίως νέα δικάσιμος για τη συνέχιση της δίκης, κατά την οποία να κλητευθούν ώστε να παραστούν οι δικαιούμενοι να συνεχίσουν τη δίκη διάδικοι.(...)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να κηρυχθεί διακοπείσα η δίκη επί της έφεσης του 45ου εκκαλούντος, να απορριφθεί η έφεση ως προς τους λοιπούς (με αριθμό 1 έως 44) εκκαλούντες και να διαταχθούν με επιμέλεια της Γραμματείας τα οριζόμενα στη σκέψη 2 της παρούσας