ΔΕΔ/Αθ/103/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της. Η προσφυγή αμφισβητούσε την επιβολή προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με την λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της αρχικής πράξης επιβολής του προστίμου και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500 ευρώ, βάσει της εγκύκλιου Ε.2042/10-05-2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση νέας προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ο Σύνδικος Πτώχευσης ανώνυμης εταιρείας κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, συνολικού ύψους 7.468,99 €. Ο Σύνδικος ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία, κηρυχθείσα σε πτώχευση το 2012, δεν είχε πλέον εμπορικό σκοπό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η επίδικη φορολογική οφειλή (ΕΝΦΙΑ 2025) γεννήθηκε μετά την κήρυξη της πτώχευσης και συνδέεται με την πτωχευτική περιουσία. Κατά συνέπεια, η οφειλή χαρακτηρίζεται ως ομαδικό πίστωμα, το οποίο ικανοποιείται κατά προτεραιότητα από τα προϊόντα ρευστοποίησης, και ως εκ τούτου η φορολογική αρχή νομίμως προέβη στην έκδοση της καταλογιστικής πράξης. Η οριστική φορολογική υποχρέωση διατηρήθηκε στα 7.468,99 €.

Η απόφαση αριθμού 209/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που αμφισβητούσε τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ για την περίοδο 01.10.2019 - 31.12.2019. Η εταιρεία είχε καταχωρίσει ποσό 11.354,34 € ως πιστωτικό υπόλοιπο από προηγούμενο έλεγχο, το οποίο όμως δεν αντιστοιχούσε σε έκπτωση ΦΠΑ αλλά σε καταλογισμένο φόρο και πρόστιμο. Το συμβούλιο επικύρωσε τον προσδιορισμό, καθώς τα ζητήματα του προηγούμενου ελέγχου δεν μπορούν να αξιολογηθούν σε νεότερη διαφορά και η προσφυγή κρίθηκε απορριπτέα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων είχε ζητήσει τη διαγραφή συγκεκριμένων ταμειακών βεβαιώσεων της Δ.Ο.Υ. Α' ΑΘΗΝΩΝ, οι οποίες αφορούσαν οφειλές ετών 1994 έως 2013. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη. Η νομική αιτιολόγηση βασίστηκε στο ότι οι ταμειακές βεβαιώσεις ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, και όχι στον προσδιορισμό του φόρου (ΚΦΔ), για τον οποίο προβλέπεται η ενδικοφανής προσφυγή. Κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι ταμειακές βεβαιώσεις, το προβλεπόμενο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 217 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 500,00 € από την Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Θεσσαλονίκης για το φορολογικό έτος 2023. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος στις 01/10/2024. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η τροποποίηση κατέστη αναγκαία μετά την απόφαση διανομής μερισμάτων στις 05/09/2024, παρά την ύπαρξη ζημίας, και ότι δεν υπήρχε δόλος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η καταληκτική ημερομηνία για την εμπρόθεσμη υποβολή ήταν η 09/08/2024. Επειδή η διαφορά φόρου προς καταβολή (€25.001,78) ήταν μεγαλύτερη των 100 € και η εταιρεία τηρεί διπλογραφικά βιβλία, το πρόστιμο των 500,00 € κρίθηκε ορθό βάσει του άρθρου 53 παρ. 2 του Ν.5104/2024, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε ανώνυμη εταιρεία εναντίον της επιβολής τέλους χαρτοσήμου ύψους 2% και εισφοράς ΟΓΑ 20% επί προστίμου ύψους 24.562.249,95 € που της επιβλήθηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Το συνολικό ποσό της επιπλέον οφειλής ανερχόταν σε 589.493,98 €. Η εταιρεία υποστήριζε ότι η επιβολή τέλους χαρτοσήμου σε διοικητικές κυρώσεις όπως το πρόστιμο της Επιτροπής Ανταγωνισμού δεν επιτρέπεται βάσει του άρθρου 15 παρ. 19 του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου, καθώς η εξόφληση τέτοιων κυρώσεων δεν αποτελεί οικειοθελή συναλλαγή. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, θεωρώντας ότι η επιβολή του τέλους είναι νόμιμη σύμφωνα με τις υφιστάμενες διατάξεις και τις σχετικές εγκύκλιες οδηγίες της φορολογικής διοίκησης.

Η απόφαση 52 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του 2024 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης φαρμακευτικής εταιρείας ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. ΑΘΗΝΩΝ, σχετικά με αίτημα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. ύψους 312.420,89 ευρώ, το οποίο προέκυψε από υποχρεωτικές επιστροφές (rebates) προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την περίοδο 01/12/2018 – 31/12/2018. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή του υπολοίπου ποσού των 71.873,03 ευρώ, καθώς είχε ήδη λάβει 240.547,86 ευρώ από το 1ο ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υφίσταται σιωπηρή άρνηση, αφού το αίτημα διαβιβάστηκε και εξετάστηκε από την αρμόδια ελεγκτική υπηρεσία, με αποτέλεσμα την μερική επιστροφή, καθιστώντας έτσι την προσφυγή άνευ αντικειμένου.

Η προσφυγούσα εταιρεία αίτησε την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης του Δήμου, με την οποία κατακυρώθηκε η σύμβαση στην κοινοπραξία «...-...». Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά «Παρεμβάσεις για προσαρμογή λειτουργούντων έξι (6) δημοτικών βρεφικών, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών στις προδιαγραφές του νέου θεσμικού πλαισίου αδειοδότησης σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 99/2017». Η προσφυγούσα υποστήριζε ότι η κατακύρωση ήταν παράνομη λόγω μη προσκόμισης απαραίτητων δικαιολογητικών από την κοινοπραξία, όπως πιστοποιητικά ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας, βεβαιώσεων μη πτώχευσης και άλλων εγγράφων που απαιτούνται από τη διακήρυξη του διαγωνισμού.

Η απόφαση 806 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τέσσερις Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. (για τα φορολογικά έτη και περιόδους 2018, 2019 και 2020) που εκδόθηκαν λόγω της λήψης και καταχώρησης εικονικών φορολογικών στοιχείων από συγκεκριμένη εκδότρια επιχείρηση. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η αιτιολογία της απόρριψης ήταν ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγουμένως άλλη όμοια προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, επί της οποίας είχε εκδοθεί απορριπτική απόφαση, παραβιάζοντας έτσι τον δικονομικό κανόνα της εφάπαξ άσκησης της ενδικοφανούς προσφυγής.

Η Απόφαση 1240/07.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων της Δ.Ο.Υ. Λάρισας για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε το προσωρινό διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και το σημείωμα διαπιστώσεων ελέγχου, υποστηρίζοντας ότι οι καταθέσεις μικροποσών σε τραπεζικούς λογαριασμούς συνιστούσαν εισόδημα από την άσκηση οικογενειακής επιχείρησης (εκμετάλλευση υπεραστικού λεωφορείου) το οποίο ήδη είχε φορολογηθεί. Η ΔΕΔ απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις (σημείωμα διαπιστώσεων ελέγχου και προσωρινός διορθωτικός προσδιορισμός) δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, κατά των οποίων προβλέπεται η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής βάσει του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.