ΔΕΔ/Αθ/207/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων από τον Προϊστάμενο του 2ου ΕΛ.ΚΕ Αττικής για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων επέκρινε την έλλειψη σαφούς αιτιολόγησης, εσφαλμένους υπολογισμούς προσαύξησης περιουσίας, μη κλήση σε ακρόαση και υπέρβαση των ορίων διακριτικής ευχέρειας. Το δικαστικό όργανο μερικώς δέχθηκε τους ισχυρισμούς, μείωσε τα καταλογισθέντα ποσά για προσαύξηση περιουσίας και επικύρωσε τις πράξεις που αφορούσαν τον ΦΠΑ και τα πρόστιμα. Τέλος, επιβεβαίωσε τη νομιμότητα των ενεργειών της φορολογικής αρχής, με εξαίρεση ορισμένες διαφορές που διευθετήθηκαν.

Η απόφαση αριθμού 512 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 27 Φεβρουαρίου 2024 και αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι προσβαλλόμενες πράξεις είχαν επιβάλει στη προσφεύγουσα και τον σύζυγό της διαφορές φόρου, πρόστιμα και εισφορά αλληλεγγύης. Η προσφυγή επικεντρώθηκε στην ακύρωση ή τροποποίηση αυτών των πράξεων, προβάλλοντας ισχυρισμούς σχετικά με τη νομιμότητα της έκδοσης και κοινοποίησής τους, την πλημμελή αιτιολόγηση και την καταλογισθείσα προσαύξηση περιουσίας. Το Συνέδριο έκρινε ότι ο έλεγχος αναιτιολόγητα χαρακτήρισε ποσά ως παροχή έναντι εργασιακής σχέσης και προσαύξηση περιουσίας, μειώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά και απορρίπτοντας ορισμένους ισχυρισμούς ως αναποδεικτους.

Η απόφαση του Προϊστάμενου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. του φορολογικού έτους 2019 από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Οι πράξεις επιβλήθηκαν λόγω της διαπίστωσης λήψης 46 εικονικών και 2 μερικώς εικονικών φορολογικών στοιχείων, συνολικής καθαρής αξίας άνευ Φ.Π.Α. €215.757,49, για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο έλεγχος απέδειξε πλήρως την εικονικότητα των στοιχείων, καθώς ο εκδότης στερούνταν έδρας και αποθεμάτων, όπως προέκυψε από έλεγχο κλειστής αποθήκης. Ως εκ τούτου, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί καλής πίστης, περί μη αναγνώρισης δαπανών και περί εσφαλμένης εφαρμογής διατάξεων ΦΠΑ, επικυρώνοντας έτσι τα καταλογιζόμενα ποσά των €77.672,70 για φόρο εισοδήματος και €75.107,39 για Φ.Π.Α.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) τροποποίησε τα καταλογιζόμενα ποσά. Δέχθηκε ότι ένα μέρος των τραπεζικών πιστώσεων (34.896,66 €) αποτελεί προσαύξηση περιουσίας (με φορολόγηση 33%) και όχι έσοδο από επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα για την έκπτωση δαπανών άνω των 500 € που εξοφλήθηκαν με μετρητά (123.156,99 €) και επικύρωσε τον μηδενικό προσδιορισμό της απογραφής λήξης. Κατόπιν των αλλαγών, το πρόστιμο για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων μειώθηκε σημαντικά από 20.116,34 € σε 1.651,99 €.

Η απόφαση 821/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή (1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης) εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου της ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας ότι το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα της προσφεύγουσας (ατομική επιχείρηση) ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης. Προσδιορίστηκε αποκρυβείσα ύλη ύψους 113.975,38€ (2018) και 156.614,19€ (2019), η οποία φορολογήθηκε ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί μη νόμιμης εφαρμογής έμμεσων τεχνικών, λανθασμένου προσδιορισμού διαθέσιμων μετρητών έναρξης και μη συμψηφισμού παλαιών ζημιών απορρίφθηκαν. Ως εκ τούτου, διατηρήθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου, προστίμου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (συνολικά 64.053,09€ για το 2018 και 88.996,52€ για το 2019).

Η απόφαση 1012/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας (ξενοδοχειακή μονάδα) κατά πράξεων επιβολής προστίμου και οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε εκτεταμένη αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, βάσει διασταυρώσεων των κρατήσεων Booking και του βιβλίου πελατών. Επίσης, καταλογίστηκαν λογιστικές διαφορές λόγω μη έκπτωσης δαπανών μισθοδοσίας (που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο) και εσφαλμένης εφάπαξ απόσβεσης δαπανών βελτίωσης κτιρίου. Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας αόριστους και αναπόδεικτους, επικυρώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρων και προστίμων, συμπεριλαμβανομένων προστίμων για μη υποβολή ή ελλιπή υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων ενδοκοινοτικών αποκτήσεων.

Η απόφαση αφορά προσφυγή κατά Οριστικού Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Δωρεάς. Ο προσφεύγων καταλογίστηκε με φόρο δωρεάς ύψους 4.900€ και πρόσθετο φόρο 5.880€ για συνολικό ποσό 10.780€, επειδή θεωρήθηκε ότι έλαβε δωρεά 49.000€ από τον πατέρα του από την πώληση ακινήτου. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι ο πατέρας του έλαβε μόνο 4.900€ (1/10 της αξίας λόγω ηλικίας), ενώ η κόρη του (ψιλή κυρία) έλαβε τα υπόλοιπα 44.100€ (9/10). Το δικαστήριο αποδέχθηκε αυτόν τον ισχυρισμό, τροποποιώντας τον φόρο στα 490€ και τον πρόσθετο φόρο στα 588€, με συνολικό ποσό 1.078€.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομίας. Ο φόρος κληρονομίας προέκυψε από επανυπολογισμό της αξίας μη εισηγμένων μετοχών που κληρονόμησε η προσφεύγουσα, όπου η αρχική δήλωση ανέφερε αξία 1,68€ ανά μετοχή, ενώ ο έλεγχος την προσδιόρισε σε 6,62€. Η προσφεύγουσα αντείχε στην αναπροσαρμογή των ιδίων κεφαλαίων της εταιρείας σύμφωνα με την ΠΟΛ 1055/2003 και επικαλέστηκε σφάλματα στον υπολογισμό. Το δικαστικό όργανο μερικώς δέχθηκε την προσφυγή, τροποποιώντας την αξία των μετοχών σε 4,51€ ανά μετοχή, λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση του PSI στην αξία των ομολόγων της εταιρείας. Η τελική υποχρέωση της προσφεύγουσας μειώθηκε σε 244.233,62€.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι προσδιορισμοί προέκυψαν από έλεγχο που διαπίστωσε διαφορές σε εισοδήματα από ακίνητη περιουσία, μερίσματα, τόκους, υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου και προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσά σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό με τον τέως σύζυγό της ανήκουν αποκλειστικά σε αυτόν, κάτι που αποδεχθηκε με επιφύλαξη μετά από ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων. Η ΔΕΔ τροποποίησε τους αρχικούς προσδιορισμούς, μειώνοντας το φορολογητέο εισόδημα και τα συναφή ποσά για καταβολή, λαμβάνοντας υπόψη τις προσκομισθείσες αποδείξεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά των ίδιων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι αρχικοί προσδιορισμοί προέκυψαν μετά από έλεγχο, όπου τα κέρδη καθορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 28 του νόμου 4172/2013, επειδή δεν προσκίθηκαν τα απαραίτητα βιβλία και στοιχεία. Ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει μια πρώτη προσφυγή, η οποία είχε μερικώς δεχτεί, και η υποβολή δεύτερης προσφυγής για τα ίδια ζητήματα κρίθηκε αντισυνταγματική σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.