ΔΕΔ/Αθ/258/2024

Η απόφαση (450/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής ομορρύθμου εταίρου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού παρακρατούμενου φόρου μισθωτής εργασίας για τα έτη 2014 και 2016. Η υπόθεση επανεξετάζεται κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, το οποίο αναγνώρισε την ενεργητική νομιμοποίηση του προσφεύγοντα. Ο έλεγχος είχε κρίνει ότι μεγάλα ποσά που καταβλήθηκαν ως αποζημιώσεις απόλυσης αποτελούσαν στην πραγματικότητα πρόσθετες αμοιβές (bonus), καθώς οι εργαζόμενοι επαναπροσλαμβάνονταν συχνά, με σκοπό την αποφυγή παρακράτησης φόρου 20%. Η ΔΕΔ απορρίπτει την προσφυγή επί της ουσίας, επικυρώνοντας τις πράξεις και το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό φόρου και προστίμου, ανερχόμενο σε €100.312,20 για το 2014 και €285.423,60 για το 2016. Συνολικά, η εταιρεία οφείλει €385.735,80.

Η απόφαση 1189, ημερομηνίας 25-06-2025, αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων είχε αρχικά δηλώσει μεγάλα ποσά σε κωδικούς «Ανάλωση κεφαλαίου» και «Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα». Η ΔΟΥ Δ΄ Θεσσαλονίκης είχε αρχικά διαγράψει αυτά τα ποσά. Μετά από δύο αναπομπές και την προσκόμιση νέων στοιχείων από τον προσφεύγοντα, η φορολογική αρχή αποδέχθηκε την ανάλωση κεφαλαίου ύψους 15.000.000,00€ και αναγνώρισε επιστροφές καταβεβλημένων κεφαλαίων ύψους 6.728.078,63€, μηδενίζοντας την προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, με τελική πληρωτέα φορολογική υποχρέωση 69.200,08€.

Η απόφαση αφορά την εκδίκαση της ενδικοφανής προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος αντιτίθεται στον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου και στην απόρριψη της τροποποιητικής-ανακλητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων, ως κάτοικος Ρωσίας, ισχυρίζεται ότι το εφάπαξ ασφάλισμα που εισέπραξε από ομαδικό ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο δεν έπρεπε να φορολογηθεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία για την επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου και εισφοράς αλληλεγγύης, οπότε η προσφυγή απορρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ο διορθωτικός προσδιορισμός.

Η απόφαση 161/03-02-2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το εισόδημά του δεν έπρεπε να περιλαμβάνει κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς αυτά τα ποσά κρίθηκαν επιστρεπτέα λόγω διοικητικής αποκατάστασης και συμψηφίστηκαν με αναδρομικές αποδοχές ενέργειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς η πράξη φόρου βασίστηκε στην τροποποιητική δήλωση του ίδιου του προσφεύγοντα, και επιβεβαιώθηκε από τη Διεύθυνση Εκκαθάρισης Μισθοδοσίας ότι οι αναδρομικές αποδοχές καταβλήθηκαν μετά από συμψηφισμό των ποσών σύνταξης, καθιστώντας αβάσιμη την αμφισβήτηση της φορολογικής υποχρέωσης. Το νέο χρεωστικό ποσό φόρου παραμένει 310,22€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας ΜΟΝ. ΕΠΕ εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Οι φορολογικές αρχές θεώρησαν ότι η εταιρεία χρησιμοποίησε εικονικά τιμολόγια από την εταιρεία ……………… ΙΚΕ, τα οποία δεν αντιστοιχούσαν σε πραγματικές συναλλαγές, με σκοπό τη μείωση των φορολογητέων κερδών και την άδικη ωφέληση από έκπτωση ΦΠΑ. Η επιχείρηση ΙΚΕ κρίθηκε ως εικονική, καθώς ο πραγματικός ελεγκτικός έλεγχος διαπίστωσε ότι χρησιμοποιήθηκε για να αποφύγει την πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών, φόρων και προστίμων. Η απόφαση επιβεβαίωσε τους διορθωτικούς προσδιορισμούς και τις ποινές που επιβλήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων προστίμων κατά το άρθρο 58 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

H απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας έναντι οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ, φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή, ακυρώνοντας τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος λόγω τυπικής πλημμέλειας, επικυρώνοντας τον προσδιορισμό ΦΠΑ και τροποποιώντας το πρόστιμο άρθρου 54 ΚΦΔ από 5.000€ σε 500€. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων και μη προσκόμιση βιβλίων, με τη φορολογική αρχή να θεωρεί τα τιμολόγια ως εικονικά. Η ακύρωση του φόρου εισοδήματος επιβάλλει εκ νέου διαδικασία προσδιορισμού από την αρμόδια υπηρεσία.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και φόρου εισοδήματος, καθώς και επιβολής προστίμων, συνολικού ύψους €9.540,00, για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα έλαβε δύο εικονικά φορολογικά στοιχεία από εκδότρια επιχείρηση που κρίθηκε συναλλακτικώς ανύπαρκτη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί πραγματικής συναλλαγής και καλής πίστης, καθώς επιβεβαιώθηκε ότι τα ποσά εξόφλησης των τιμολογίων, μέσω επιταγών, εισπράχθηκαν από συγγενικά ή συνεργαζόμενα πρόσωπα του διαχειριστή της προσφεύγουσας, επικυρώνοντας έτσι την εικονικότητα των συναλλαγών.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση και απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας εναντίον οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή διαπίστωσε ότι η εταιρεία διενεργούσε ανακριβείς εκδόσεις αποδείξεων λιανικής πώλησης και μεγάλες εκπτώσεις, που οδήγησαν σε μείωση της φορολογητέας ύλης και αποφυγή πληρωμής φόρων. Οι λόγοι της προσφυγής, όπως η υποτιθέμενη παράβαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και η έλλειψη νομίμου αιτιολογίας, κρίθηκαν αβάσιμοι. Η αρχή επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό, που περιλάμβανε διαφορά φόρου 76.874,01 € και πρόστιμο 38.437,01 €, συνολικό ποσό 115.311,02 €.

Η απόφαση 1230 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφυγή ασκήθηκε μετά από έλεγχο που διαπίστωσε προσαύξηση περιουσίας ύψους 2.402,75 € από πιστώσεις τραπεζικού λογαριασμού της προσφεύγουσας, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και φορολογήθηκαν με 33%. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ποσά αφορούσαν δάνεια ή οικονομική βοήθεια/δώρα από συγγενείς και φίλους για την κάλυψη οικογενειακών αναγκών, όπως έξοδα νοσηλείας της μητέρας της. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς ως αναπόδεικτους, καθώς η προσφεύγουσα δεν τεκμηρίωσε επαρκώς την πηγή των χρημάτων ούτε την οικονομική δυνατότητα των φερόμενων δωρητών, επικυρώνοντας έτσι το πόρισμα του ελέγχου.

Η απόφαση αφορά την ηλεκτρονική ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου για το φορολογικό έτος 2023, εκδοθείσα από τον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα ύψους 200.073,22 ευρώ, που του επιδικάστηκαν με δικαστική απόφαση και συμπεριλήφθηκαν εσφαλμένα στη δήλωση του 2023, αφορούσαν δεδουλευμένες αποδοχές των ετών 2014 και 2015. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή την προσφυγή, καθώς επιβεβαιώθηκε ότι τα ποσά ανήκουν στα φορολογικά έτη 2014 (€82.722,43) και 2015 (€117.350,79). Κατά συνέπεια, διατάσσει τον Προϊστάμενο της αρμόδιας φορολογικής αρχής να προβεί σε εκ νέου εκκαθάριση των δηλώσεων των ετών 2014, 2015 και 2023.