ΔΕΔ/Αθ/481/2025

Η απόφαση 1169/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την οφειλή του για τα Τέλη Κυκλοφορίας του έτους 2025, ύψους 547,60 ΕΥΡΩ (ποσό εκπρόθεσμης πληρωμής). Ισχυρίστηκε εσφαλμένη χρέωση, αναφέροντας ότι τα τέλη δεν είχαν αναρτηθεί εγκαίρως, το σύστημα εμφάνιζε μήνυμα σφάλματος και τελικά του επιβλήθηκαν διπλάσια τέλη κυκλοφορίας και υπερβολική χρέωση. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς, βάσει του άρθρου 72 του Ν. 5104/2024, τα Τέλη Κυκλοφορίας δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Κατά συνέπεια, οι σχετικές πράξεις προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καθιστώντας τη ΔΕΔ αναρμόδια για την εξέταση της προσφυγής.

Η απόφαση 607 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ειδοποίηση αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 19.905,11 ευρώ. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές, που χρονολογούνταν από τα έτη 2004, 2005 και 2006, είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή (άρθρο 65 ΚΕΔΕ), και όχι η ενδικοφανής προσφυγή που προβλέπεται για πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση 423/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 01-11-2024 από έναν κληρονόμο φορολογούμενου. Ο προσφεύγων στρεφόταν κατά του ποσού οφειλής του θανόντα πατέρα του για τα έτη 2010-2012 (συνολικού ύψους 23.528,74 ευρώ). Ενώ δεν αμφισβητούσε τη βασική οφειλή (€9.916,73), ζητούσε τη διαγραφή των προσαυξήσεων (€14.156,24) που του αναλογούν ως κληρονόμου (50%), ισχυριζόμενος ότι δεν έλαβε γνώση των οφειλών λόγω αλλαγής διεύθυνσης από το 2011. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αναφυόμενη διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης (κατά των ατομικών ειδοποιήσεων καταβολής), και όχι στον προσδιορισμό του φόρου. Ως εκ τούτου, η επίλυση της διαφοράς έπρεπε να γίνει μέσω της άσκησης ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου (άρθρο 217 ΚΔΔ), καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη μιας ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον της επιβολής τελών κυκλοφορίας για το έτος 2023. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει το όχημα του σε καθεστώς ακινησίας και αργότερα ζήτησε προσωρινή άρση για δύο μήνες, καταβάλλοντας αναλογικά τέλη. Παρά τη συνέχιση της κυκλοφορίας και την εμπρόθεσμη πληρωμή του ποσού των 479,17 ευρώ, η φορολογική αρχή εξέδωσε ειδοποίηση για οφειλόμενους φόρους ύψους 1.916,66 ευρώ. Η ενδικοφανής προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη, καθώς τα τέλη κυκλοφορίας δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις και αποφάσεις. Έτσι, ο προσφεύγων καλείται να ασκήσει προσφυγή απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια.

Η παρούσα απόφαση (564/2025) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της .................., η οποία στρεφόταν κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα καλείτο να καταβάλει 5.147,58€, εκ των οποίων 4.390,48€ αφορούσαν οφειλές του αποβιώσαντα συζύγου της, αμφισβητώντας την ιδιότητά της ως κληρονόμος εξ αδιαθέτου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης (είσπραξη), και όχι το στάδιο του προσδιορισμού φόρου. Συνεπώς, η Υπηρεσία στερείται αρμοδιότητας, καθώς το νόμιμο ένδικο βοήθημα κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης είναι η ανακοπή (άρθρα 65 ΚΕΔΕ και 217 ΚΔΔ) ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, και όχι η ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση 1055/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου για μη καταβολή τελών κυκλοφορίας των ετών 2020 έως 2024. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε το πρόστιμο, υποστηρίζοντας ότι είχε καταβάλει τα τέλη σύμφωνα με το ηλεκτρονικό σύστημα της ΑΑΔΕ. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι τα καταβληθέντα τέλη αντιστοιχούσαν σε μικρότερο μικτό βάρος οχήματος από το δηλωθέν (42.000Kg), με αποτέλεσμα τη βεβαίωση επιπλέον ποσού τελών και προστίμου 50%. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι αναφυόμενες διαφορές από τα τέλη κυκλοφορίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Ν. 5104/2024 (Κ.Φ.Δ.) και δεν υπάγονται στην αρμοδιότητά της, καθώς προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια.

Η απόφαση (Αριθμός 539) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής-Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, μέσω της οποίας ενημερώθηκε για ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 147.415,38 ευρώ του θανόντος. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ακύρωση πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης. Συνεπώς, οι αναφυόμενες διαφορές εξ αυτών των πράξεων ανάγονται στο στάδιο της είσπραξης και πρέπει να επιλύονται μέσω ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου.

Η υπ' αριθμόν 143/2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε πράξη βεβαίωσης αυτοτελούς προστίμου τελών κυκλοφορίας ύψους 400,00 € για το έτος 2023, λόγω μη θέσης του Ε.Ι.Χ. οχήματός του σε ακινησία. Υποστήριξε ότι η άρση της ακινησίας είχε γίνει εκ παραδρομής και ότι στη συνέχεια το όχημα παραδόθηκε για καταστροφή λόγω παλαιότητας και μηχανικών βλαβών, προσκομίζοντας το σχετικό πιστοποιητικό καταστροφής. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72 του ν.5104/2024 (ΚΦΔ) και την ΠΟΛ.1014/2017, τα τέλη κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνονται στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Ως εκ τούτου, οι πράξεις που αφορούν τέλη κυκλοφορίας προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης βεβαίωσης προστίμου απαράδεκτη.

Πρόκειται για την Απόφαση 1339/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, η οποία αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής - υπερημερίας ληξιπρόθεσμων οφειλών, ύψους 64.152,73€, που εξέδωσε η ΔΟΥ Α' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι οφειλές (φορολογικών ετών 2013 - 2015) έχουν παραγραφεί. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόφαση κρίνει ότι η ατομική ειδοποίηση αποτελεί πράξη της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που ανακύπτουν σε αυτό το στάδιο επιλύονται με ανακοπή (ΚΔΔ) και όχι με ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ΚΦΔ), η οποία εφαρμόζεται μόνο σε πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου Τελών Κυκλοφορίας έτους 2024, συνολικού ποσού 1230,00 €. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε το πρόστιμο, το οποίο αντιστοιχούσε στο διπλάσιο των αναλογούντων τελών λόγω μη έγκαιρης καταβολής. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επικαλούμενη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72 του Ν. 5104/24 (ΚΦΔ) και την ΠΟΛ. 1014/26.01.2017, τα τέλη κυκλοφορίας δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Ως εκ τούτου, οι πράξεις επιβολής τελών κυκλοφορίας προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια και όχι μέσω της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.