ΔΕΔ/Αθ/68/2024

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2011, το οποίο εκδόθηκε μετά την απώλεια των ευεργετημάτων του ν. 4446/2016 (οικειοθελής αποκάλυψη). Ο προσφεύγων είχε υπαγάγει την οφειλή σε ρύθμιση 24 δόσεων, την οποία απώλεσε στις 30/04/2019. Μετά από δικαστική απόφαση (Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης) που ακύρωσε την ταμειακή βεβαίωση του πρόσθετου φόρου, η ΔΟΥ Καλαμαριάς προέβη σε επανεκκαθάριση (14/08/2024), καταλογίζοντας πρόσθετο φόρο 52.675,50€. Η ΔΕΔ δέχτηκε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα περί παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου, καθώς η πράξη καταλογισμού εκδόθηκε πέραν της τριετίας από την ημερομηνία απώλειας της ρύθμισης (30/05/2019). Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε το προσβαλλόμενο εκκαθαριστικό σημείωμα. Το αίτημα για έντοκη επιστροφή των καταβληθέντων ποσών απορρίφθηκε, καθώς η αξίωση για τόκους εκκινεί 90 ημέρες μετά την κοινοποίηση της απόφασης στην αρμόδια υπηρεσία.

Η απόφαση 704/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, φορολογικού έτους 2017, που εκδόθηκε από την Προϊσταμένη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ. Η πράξη εκδόθηκε οίκοθεν (διοικητικός προσδιορισμός φόρου) επειδή η φορολογούμενη παρέλειψε να δηλώσει αναδρομικά εισοδήματα ύψους 741,80€ που εισέπραξε το 2018, αλλά ανάγονταν στο φορολογικό έτος 2017. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι η βεβαίωση αποδοχών του εργοδότη ήταν εσφαλμένη λόγω μη αφαίρεσης επιδομάτων εγκυμοσύνης. Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε ως αβάσιμος, καθώς τα στοιχεία που προσκόμισε αφορούσαν αποδοχές του φορολογικού έτους 2018, ενώ η αρχική πράξη αφορούσε το 2017. Η τελική χρεωστική υποχρέωση επικυρώθηκε στο ποσό των 1.773,43€.

Η απόφαση 1002/28.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Ο προσφεύγων είχε προσδιοριστεί με προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 13.249,48€, καθώς η Δ.Ο.Υ. είχε συμπληρώσει οίκοθεν στον κωδικό 759 ποσό 50.000,00€ που αφορούσε χορήγηση δανείου, οδηγώντας σε χρεωστικό φόρο 19.417,71€. Ο προσφεύγων ζήτησε να γίνει δεκτή τροποποιητική δήλωση με ανάλωση κεφαλαίου. Η ΔΕΔ δέχθηκε την ενδικοφανή προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι η κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης (11/01/2025) έγινε μετά την παρέλευση της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής για το φορολογικό έτος 2018. Ως εκ τούτου, η πράξη ακυρώθηκε λόγω παραγραφής του δικαιώματος της φορολογικής αρχής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου για το οικονομικό έτος 2014. Ο προσφεύγων είχε εισπράξει αναδρομικά συντάξεων το έτος 2023, ύψους 214,98 € (ως εκτέλεση απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου), και υπέβαλε τροποποιητική δήλωση. Η προσβαλλόμενη πράξη οδήγησε σε νέο χρεωστικό ποσό 50,91 €. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση λόγω παραγραφής του δικαιώματος επιβολής φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι για τα αναδρομικά που καταβλήθηκαν το 2023, η προθεσμία υποβολής της δήλωσης έληγε στις 31/12/2024. Συνεπώς, ο χρόνος παραγραφής (πενταετία) συμπληρώνεται στις 31/12/2029, και η έκδοση της πράξης (21/10/2024) ήταν εμπρόθεσμη, επικυρώνοντας το συνολικό χρεωστικό ποσό των 3.943,21 €.

Η απόφαση 228/07.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Χαλκίδας, φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων ζητούσε μείωση φόρου για δαπάνες εγκατάστασης δύο φωτοβολταϊκών συστημάτων, επικαλούμενος το άρθρο 39Β του ΚΦΕ. Η ΔΕΔ δέχθηκε τους ισχυρισμούς για τον πρώτο σταθμό, αναγνωρίζοντας επιλέξιμες δαπάνες υπηρεσιών ύψους 2.760,00€ για τον προσφεύγοντα, βασιζόμενη σε υπεύθυνη δήλωση του εγκαταστάτη και την εξόφληση μέσω ηλεκτρονικών μέσων. Αντίθετα, απέρριψε τους ισχυρισμούς για τον δεύτερο σταθμό (της συζύγου), καθώς το παραστατικό εκδόθηκε στο όνομα του προσφεύγοντα και η σύζυγος δεν αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιεί το ακίνητο, επικυρώνοντας έτσι την απόφαση της ΔΟΥ ως προς αυτήν.

Η απόφαση 499 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής (08/11/2024) ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή βεβαιωμένων οφειλών και προσαυξήσεων που καταλογίστηκαν στον αποβιώσαντα σύζυγό της, μετά από οίκοθεν τροποποιητική δήλωση (24/12/2019) από τη Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου για αναδρομικά συντάξεων του οικονομικού έτους 2014. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου είχε υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι αποτελούσε δεύτερη προσφυγή για το ίδιο ζήτημα, η οποία, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου (άρθρο 24 του Ν. 4274/2014), είναι μη επιτρεπτή.

Η απόφαση 488/04-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου σε αίτημα ανάκλησης δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Ο προσφεύγοντας, εκ διαθήκης κληρονόμος, υπέβαλε αρχική δήλωση φόρου κληρονομιάς το 2013, καταβάλλοντας 24.592,13€. Μετά από έλεγχο, εκδόθηκε Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου κληρονομιάς το 2023, καταλογίζοντας επιπλέον 39.412,71€. Στη συνέχεια, με δικαστική απόφαση του 2023, αναγνωρίστηκε ότι η διαθήκη ήταν άκυρη, με αποτέλεσμα ο προσφεύγων να στερείται της κληρονομικής ιδιότητας. Η ΔΕΔ επιβεβαιώνει την αρχική δήλωση (λόγω παρέλευσης τριετίας και έκδοσης πριν την 1/12/2014) αλλά ακυρώνει την Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου κληρονομιάς, συνολικού ποσού 39.412,71€, αναγνωρίζοντας πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης για το ποσό αυτό (άρθρο 74 ΚΦΔ), επαναφέροντας την οριστική φορολογική υποχρέωση στο μηδέν.

Η Απόφαση 672/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2021, οι οποίες εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της ΔΟΥ Πατρών. Οι προσβαλλόμενες πράξεις βασίστηκαν σε εκθέσεις ελέγχου που διαπίστωσαν ανακριβή έκδοση ή μη έκδοση Αποδείξεων Λιανικών Συναλλαγών, καταλογίζοντας στον προσφεύγοντα αποκρυβείσα αξία άνω των 145.000€. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, προβάλλοντας ισχυρισμούς σχετικά με το εύλογο των εκπτώσεων. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι διαπιστώθηκε ότι αποτελούσε δεύτερη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, κατά παράβαση του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 1155/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2012, το οποίο εκδόθηκε οίκοθεν από τη Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου στις 30/11/2020, για αναδρομικά ποσά σύνταξης που εισπράχθηκαν το 2014. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη ΔΕΔ για κατ’ ουσία εξέταση, καθώς προηγούμενη απορριπτική απόφαση της ΔΕΔ ακυρώθηκε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, το οποίο έκρινε ότι η αρχική προσφυγή ασκήθηκε εμπρόθεσμα. Η ΔΕΔ δέχεται τον ισχυρισμό περί παραγραφής, καθώς η κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης δεν αποδείχθηκε ότι συντελέστηκε έως την 31/12/2020, ημερομηνία κατά την οποία έληγε η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώνεται λόγω παραγραφής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου, για το φορολογικό έτος 2018, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό ύψους €39.533,29. Η πράξη εκδόθηκε λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας ύψους €69.083,88 από ανεξήγητες πρωτογενείς πιστώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση, επικαλούμενος ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, κέρδη εταιρείας, μισθώματα, μισθοδοσία συζύγου και δώρα γάμου, καθώς και παράνομη επιβολή προστίμου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, καθώς ο προσφεύγων δεν παρείχε επαρκείς αποδείξεις για την αιτιολόγηση των πιστώσεων. Κατέληξε στην επικύρωση της αρχικής πράξης της ΔΟΥ Σερρών.