ΔΕΔ/Αθ/763/2025

Η απόφαση αριθμού 493 του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατόμου εναντίον Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/10/2018 έως 31/12/2018. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης λόγω μεταβίβασης των εταιρικών του μεριδίων, καθώς και έλλειψη πρόσβασης στο λογαριασμό taxisnet της εταιρείας. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, αφού η πράξη είχε νομίμως κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά στις 3 Οκτωβρίου 2023 και η προσφυγή υποβλήθηκε μετά τη λήξη της 30-ήμερης προθεσμίας χωρίς να επικαλεστεί λόγους ανωτέρας βίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα, ο οποίος ανέφερε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης λόγω μεταβίβασης των εταιρικών μεριδίων του. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληξε ότι η προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η κοινοποίηση της προσβαλλόμενης Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ/Επιβολής Προστίμου έγινε νομίμως στις 3-10-2023, ενώ η προσφυγή κατατέθηκε μετά την πάροδο της νομίμα τασσόμενης προθεσμίας των 30 ημερών. Δεν προκλήθηκαν λόγοι ανωτέρας βίας για την υπέρβαση της προθεσμίας, οπότε η προσφυγή απορρίφθηκε.

Η απόφαση 761/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φερόμενου αλληλεγγύως ευθυνόμενου προσώπου κατά Οριστικής Πράξης Επιβολής Προστίμου 75.000,00€ για το φορολογικό έτος 2020, η οποία επιβλήθηκε στην εταιρεία λόγω μη τήρησης λογιστικών αρχείων (άρθρο 57 παρ. 2 Ν. 5104/2024). Ο προσφεύγων προέβαλε ισχυρισμούς περί πλαστογραφίας, παραίτησης και έλλειψης πραγματικής διαχείρισης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το πρόστιμο αυτό είναι αυτοτελές και, σύμφωνα με την Εγκύκλιο Ε. 2173/2020, δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη για τα αυτοτελή πρόστιμα. Κατά συνέπεια, η προσφυγή έγινε μερικώς αποδεκτή και η αλληλέγγυα ευθύνη του προσφεύγοντος για το πρόστιμο απορρίφθηκε, ενώ η οριστική φορολογική υποχρέωση των 75.000,00€ του νομικού προσώπου διατηρήθηκε.

Η απόφαση 761 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. σχετικά με την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του προσφεύγοντος για οφειλές Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων διετέλεσε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας από 01/01/2017 έως 21/09/2017. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 49 του ΚΦΔ, καθώς οι οφειλές κατέστησαν ληξιπρόθεσμες εντός της θητείας του και ο προσφεύγων δεν κατάφερε να αποδείξει την έλλειψη υπαιτιότητας, η οποία τεκμαίρεται εκ της ιδιότητάς του. Ο ισχυρισμός του σχετικά με τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κρίθηκε απαράδεκτος.

Η απόφαση αριθμού 568/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας και του αλληλεγγύως ευθυνόμενου κατά των διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ και των προστίμων για τις φορολογικές περιόδους 1.1.2018-31.12.2018 και 1.1.2019-31.12.2019. Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν προσκόμισε τα ζητηθέντα βιβλία και στοιχεία, ενώ οι εισροές της κρίθηκαν ως εικονικές. Το ποσό που καταλογίστηκε είναι 449.195,92 € για το 2018 και 1.515.161,02 € για το 2019, με πρόστιμα 50% επί του φόρου. Ο αλληλεγγύως ευθυνόμενος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, κρίθηκε υπεύθυνος για τις οφειλές σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ.

Η απόφαση 470/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ/επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01-01-2018 έως 31-12-2018. Η προσβαλλόμενη πράξη καταλόγισε χρεωστικό ποσό φόρου 44.114,52€ πλέον πρόσθετου φόρου 22.057,26€, συνολικά 66.171,78€, λόγω λήψης 32 εικονικών φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων παροχής υπηρεσιών) από μια συναλλακτικά ανύπαρκτη οντότητα. Η εταιρεία προέβαλε λόγους περί πραγματικών συναλλαγών, καλής πίστης και ακυρότητας της πράξης λόγω έλλειψης αιτιολογίας, αλλά η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος τεκμηρίωσε επαρκώς τη συναλλακτική ανυπαρξία της εκδότριας οντότητας και ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε την αλήθεια των συναλλαγών, επικυρώνοντας έτσι την καταλογιστική πράξη.

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (φορολογικό έτος 2020) και επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους €238.337,88. Η πράξη αφορούσε ανώνυμη εταιρεία, της οποίας ο προσφεύγων φερόταν ως αλληλεγγύως ευθυνόμενος (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος). Ο φόρος προσδιορίστηκε εξωλογιστικά, επειδή η εταιρεία δεν προσκόμισε βιβλία και στοιχεία, ενώ είχε διαπιστωθεί και λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη υπαιτιότητας, παραίτηση και πλαστογραφία υπογραφής. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων διατηρούσε τυπικά την ιδιότητα του διοικούντος κατά την κρίσιμη περίοδο και ότι τα ζητήματα πλαστογραφίας έπρεπε να κριθούν από τα αρμόδια δικαστήρια, κάτι που δεν είχε συμβεί μέχρι την έκδοση της απόφασης.

Η απόφαση 878 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι προσβαλλόμενες πράξεις βασίστηκαν σε έλεγχο τραπεζικών κινήσεων του προσφεύγοντος, ομόρρυθμου μέλους εταιρίας, όπου πιστώσεις από την εταιρία και εισπράξεις πελατών κρίθηκαν ως αδικαιολόγητες. Η φορολογική αρχή καταλόγισε τη διαφορά μεταξύ των πιστώσεων και των δηλωθέντων μερισμάτων ως παροχή σε είδος, συνολικού ύψους €55.652,04 για το 2018 και €43.249,99 για το 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί αναλήψεων κερδών, εξόφλησης εταιρικών υποχρεώσεων και παραβίασης του δικαιώματος σε ακρόαση, επικυρώνοντας τις αρχικές πράξεις.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 σε βάρος μιας ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση και ότι είχε ήδη αντικατασταθεί κατά τη διενέργεια του ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη για το 2018, αλλά τον απέρριψε για το 2019, επιβεβαιώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης, τον φορολογικό έλεγχο και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του εισοδήματος με βάση το άρθρο 28 του ν. 4172/2013.

Η απόφαση (Αριθμός 241/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, την οποία υπέβαλε φυσικό πρόσωπο (πρώην μέλος Δ.Σ. και διευθύνων σύμβουλος εταιρείας) που κρίθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνο για οφειλές της εταιρείας. Οι οφειλές αφορούσαν πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2016 και 2017, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στον προσφεύγοντα στις 20/12/2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων και την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του, ισχυριζόμενος ότι η θέση του ήταν μόνον τυπική. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή (υποβλήθηκε 18/10/2024) ως εκπρόθεσμη, δεδομένου ότι η προθεσμία των 30 ημερών είχε παρέλθει. Επίσης, έκρινε ότι τα αποδεικτικά νοσηλείας που προσκομίστηκαν δεν αποδεικνύουν αδιαλείπτως ανωτέρα βία που να καθιστούσε αδύνατη την εμπρόθεσμη υποβολή.