ΔΕΔ/Αθ/81/2024

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου φορολογικού έτους 2023, σχετικής με δαπάνες ανακαίνισης. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει δαπάνες ύψους 18.700,00 € για λήψη υπηρεσιών ανακαίνισης βάσει του άρθρου 39Β του ΚΦΕ, οι οποίες αρχικά απορρίφθηκαν. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών διαπίστωσε ότι η αρχική απόδειξη δεν διαχώριζε σαφώς την αξία των υπηρεσιών από αυτή των υλικών, όπως απαιτεί η Α.1090/2021. Ωστόσο, έγιναν δεκτές ως επιλέξιμες δαπάνες οι υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εργασίες, συνολικής αξίας 3.100,00 €, καθώς για αυτές προσκομίστηκαν παραστατικά που αποδεικνύουν διακριτά την αξία των υπηρεσιών και την εξόφλησή τους ηλεκτρονικά. Ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Χαλκίδας εντέλλεται να προβεί σε νέα εκκαθάριση φόρου βάσει του αναγνωρισμένου ποσού των 3.100,00 €.

Η απόφαση 122/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου με ατομική επιχείρηση μεταφοράς εμπορευμάτων κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου («σχέση τιμής πώλησης προς το συνολικό όγκο κύκλου εργασιών»), καθώς το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα του προσφεύγοντος κρίθηκε ανεπαρκές για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης, πληρώντας την προϋπόθεση του άρθρου 28 του Ν. 4172/2013. Η ΔΕΔ κρίνει ότι η επιλογή και η εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής ήταν επαρκώς αιτιολογημένη. Επίσης, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος σχετικά με τη μη νόμιμη απόρριψη δαπανών, όπως αμοιβές προσωπικού που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο πληρωμής και δαπάνες βελτίωσης παγίων, οι οποίες είχαν καταχωρηθεί λανθασμένα ως έξοδα αντί να κεφαλαιοποιηθούν.

Η απόφαση 1353/01.09.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Οι πράξεις εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Έδεσσας, καθώς η εταιρία δεν προσκόμισε λογιστικά βιβλία και στοιχεία. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την απόρριψη της έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών και ΦΠΑ εισροών που αφορούσαν υπηρεσίες μεσιτείας. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του ελέγχου, κρίνοντας ότι οι δαπάνες δεν αναγνωρίστηκαν λόγω μη τήρησης βιβλίων, έλλειψης στοιχείων διακίνησης, μη πληρωμής άνω των 500€ με τραπεζικό μέσο και απουσίας εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών στα Τιμολόγια Παροχής Υπηρεσιών.

Η απόφαση 781 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ και ανέρχεται σε συνολικό καταλογιζόμενο ποσό €14.120,62. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει λογιστική διαφορά ύψους €30.343,60. Αυτό συνέβη διότι ο προσφεύγων κρίθηκε ότι προέβη σε τεχνητό κατακερματισμό ενιαίων συναλλαγών, εκδίδοντας 70 φορολογικά στοιχεία κάτω των €500 έκαστο από τον ίδιο προμηθευτή, με σκοπό την εξόφληση με μετρητά, καταστρατηγώντας έτσι το άρθρο 23 του ν.4172/2013, το οποίο απαιτεί τραπεζικό μέσο πληρωμής για συναλλαγές άνω των €500. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, καθώς ο προσφεύγων ομολόγησε ουσιαστικά την τεχνητή κατάτμηση.

Η απόφαση 759 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας «................... ΙΚΕ» κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορ. έτη 2018, 2019) και ΦΠΑ (φορ. περιόδοι 2018, 2019). Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του 1ου ΕΛΚΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ. Οι διαπιστώσεις αφορούσαν, μεταξύ άλλων, θετική διαφορά ταμείου ύψους 15.000,00€ το 2018, μη εκπιπτόμενες δαπάνες μισθοδοσίας άνω των 500€ που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο, καθώς και τη λήψη οκτώ (8) εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας 48.124,00€ (το 2018 και 2019). Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 30 του ν. 2859/2000 περί δαπανών που δεν εκπίπτουν από τον ΦΠΑ, καταλήγοντας στον καταλογισμό συνολικού ποσού ΦΠΑ 32.764,73€ για την περίοδο 2019.

Η απόφαση 1012/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας (ξενοδοχειακή μονάδα) κατά πράξεων επιβολής προστίμου και οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε εκτεταμένη αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, βάσει διασταυρώσεων των κρατήσεων Booking και του βιβλίου πελατών. Επίσης, καταλογίστηκαν λογιστικές διαφορές λόγω μη έκπτωσης δαπανών μισθοδοσίας (που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο) και εσφαλμένης εφάπαξ απόσβεσης δαπανών βελτίωσης κτιρίου. Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας αόριστους και αναπόδεικτους, επικυρώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρων και προστίμων, συμπεριλαμβανομένων προστίμων για μη υποβολή ή ελλιπή υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων ενδοκοινοτικών αποκτήσεων.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018, οι οποίες εκδόθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Οι πράξεις καταλογίζουν συνολικά 76.299,00 € για το 2017 και 198.634,89 € για το 2018 (συμπεριλαμβανομένων προστίμων). Ο προσδιορισμός έγινε με κάθε διαθέσιμο μέσο, καθώς ο προσφεύγων, ο οποίος είχε οριστεί μέλος προσωρινού ΔΣ της εταιρείας, δεν προσκόμισε τα απαραίτητα λογιστικά αρχεία, παρά την σχετική πρόσκληση. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενος έλλειψη ευθύνης λόγω μη αποδοχής του διορισμού και έλλειψης άσκησης πραγματικής διοίκησης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης των διοικούντων (άρθρο 49 ν.5104/2024).

Η απόφαση 715/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες μεθόδους (αρχή των αναλογιών) λόγω διαπιστωμένης παράβασης μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων, χρησιμοποιώντας μέσο συντελεστή καθαρού κέρδους 15% για τον προσδιορισμό φορολογητέου εισοδήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί μη νομιμότητας ή ακαταλληλότητας των μεθόδων. Ωστόσο, η ΔΕΔ προέβη σε τροποποίηση της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, καθώς διαπίστωσε ότι εσφαλμένα είχε καταλογιστεί πρόστιμο ύψους 1.367,79 ευρώ (άρθρο 54 του ν. 5104/2024) επί της διαφοράς εισφοράς αλληλεγγύης, ενώ αυτό επιβάλλεται μόνο στη διαφορά του φόρου.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα διαμαρτυρόταν για την αφαίρεση ποσού €6.000 από τη στήλη "Δαπάνες επισκευής και συντήρησης κατοικίας" και τη μεταφορά του στις "Γενικές δαπάνες" από τη Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης. Αυτή η μεταφορά είχε ως αποτέλεσμα να μην αφαιρεθεί αναλογικό ποσοστό 30% της δαπάνης από το φορολογητέο εισόδημά της. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, καθώς παρείχε αποδείξεις (Α.Π.Υ. και αποδεικτικό e-banking) που πιστοποιούσαν τη φύση της δαπάνης ως υπηρεσία επισκευής κατοικίας. Ως εκ τούτου, διατάσσεται η διενέργεια νέας εκκαθάρισης της δήλωσης με βάση τις διατάξεις της παρ. 7α του άρθρου 15 του ν. 4172/2013.

Η απόφαση 575 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ασκούμενης από ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγισαν συνολικά σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ (φόρους, πρόστιμα και εισφορές) λόγω κυρίως της μη αναγνώρισης δαπανών (αγορών άνω των 2,1 εκατ. ευρώ) που εξοφλήθηκαν με μετρητά αντί με τραπεζικό μέσο πληρωμής. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας τον δικονομικό κανόνα περί της άσκησης δεύτερης ή τρίτης προσφυγής.