ΔΕΔ/Θεσ/138/2025

Η απόφαση 759 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας «................... ΙΚΕ» κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορ. έτη 2018, 2019) και ΦΠΑ (φορ. περιόδοι 2018, 2019). Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του 1ου ΕΛΚΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ. Οι διαπιστώσεις αφορούσαν, μεταξύ άλλων, θετική διαφορά ταμείου ύψους 15.000,00€ το 2018, μη εκπιπτόμενες δαπάνες μισθοδοσίας άνω των 500€ που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο, καθώς και τη λήψη οκτώ (8) εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας 48.124,00€ (το 2018 και 2019). Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 30 του ν. 2859/2000 περί δαπανών που δεν εκπίπτουν από τον ΦΠΑ, καταλήγοντας στον καταλογισμό συνολικού ποσού ΦΠΑ 32.764,73€ για την περίοδο 2019.

Η απόφαση 899/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε μη εκπιπτόμενες δαπάνες, ιδίως έξοδα μισθοδοσίας που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο (συνολικού ύψους €1.292,24 για το 2018 και €35.155,65 για το 2019), καθώς και την παράνομη έκπτωση προστίμων, προσαυξήσεων ασφαλιστικών ταμείων, τέλους επιτηδεύματος και προσωπικών εξόδων Ε.Ι.Χ. Η εταιρεία απέτυχε επίσης να προσκομίσει φάκελο τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών. Όλοι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί παράβασης ουσιώδους τύπου και παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης, απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι και η αρχική καταλογιζόμενη οφειλή διατηρήθηκε.

Η απόφαση (187/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και εισοδήματος για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Η ΔΕΔ αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή. Συγκεκριμένα, κρίνει ως δικαιολογημένες μία κατάθεση μετρητών ύψους 9.950 € (λόγω ανάλωσης κεφαλαίου) και μικρότερα αναιτιολόγητα ποσά, μειώνοντας έτσι το συνολικό ποσό των αδιευκρίνιστων τραπεζικών καταθέσεων. Αυτή η τροποποίηση οδηγεί σε χαμηλότερο καταλογισμό φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα έτη 2018 και 2019. Ωστόσο, η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις ΦΠΑ, κρίνοντας ότι οι δαπάνες από συναλλαγές με τον συγκεκριμένο εκδότη δεν ήταν νόμιμα τεκμηριωμένες, με συνέπεια την απόρριψη του σχετικού δικαιώματος έκπτωσης από τον ΦΠΑ.

Η απόφαση 57/14-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Για το 2018, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος περί εσφαλμένου προσδιορισμού ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 607,26€, καθώς η ελεγκτική αρχή έκρινε ότι έπρεπε να δηλωθούν τα εισοδήματα (αναδρομικές παροχές) στον κωδικό 659 (αυτοτελής φορολόγηση) και όχι ως εξαιρούμενα. Για το 2019, απορρίφθηκε η έκπτωση δαπανών ψυχαγωγίας €439,40, διότι δεν τεκμηριώθηκε το συμφέρον της επιχείρησης. Επίσης, απορρίφθηκαν δαπάνες παροχής υπηρεσιών €1.800,00, καθώς το σχετικό ιδιωτικό συμφωνητικό δεν είχε καταχωρηθεί στο TAXISnet και τα τιμολόγια έφεραν αόριστη αιτιολογία, καθιστώντας αδύνατη την εξακρίβωση της φύσης των υπηρεσιών.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες μεθόδους, συγκεκριμένα την τεχνική της αρχής των αναλογιών, καθώς κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής (μη αξιόπιστο λογιστικό σύστημα, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη προσκόμιση λογιστικών αρχείων). Η ΔΕΔ επικυρώνει τον προσδιορισμό αποκρυβείσας ύλης ύψους 426.313,50 € και μη εκπιπτόμενων δαπανών συνολικού ύψους 95.911,64 €, οι οποίες αφορούσαν δαπάνες μη καταχωρημένες στα βιβλία, καθώς και δαπάνες άνω των 500 € και δαπάνες μισθοδοσίας που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι καταλογιζόμενες συνολικές διαφορές φόρου και προστίμων.

Η απόφαση 950/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ επικυρώνει τα ευρήματα του ελέγχου, κρίνοντας ότι ο προσδιορισμός του εισοδήματος βάσει διαθέσιμων στοιχείων ήταν νόμιμος, καθώς η προσφεύγουσα δεν τηρούσε αξιόπιστο λογιστικό σύστημα και δεν προσκόμισε κρίσιμα ηλεκτρονικά αρχεία φορολογικών μηχανισμών. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός παραγραφής για το 2018, καθώς η ψηφιακή κοινοποίηση των πράξεων συντελέστηκε νόμιμα στις 30/12/2024. Επίσης, απορρίφθηκαν δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που θεωρήθηκαν εικονικές (45.079,00€ το 2018) και δαπάνες άνω των 500€ που εξοφλήθηκαν με μετρητά (π.χ. 13.533,22€ το 2018, 56.385,12€ το 2019).

Η απόφαση 87/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διόρθωσης φόρου εισοδήματος του φορολογικού έτους 2018. Η προσφυγή ζητούσε την ακύρωση πράξης που καταλόγισε συνολικό ποσό €37.703,19, λόγω μη εκπιπτόμενων δαπανών ύψους €89.948,52. Η διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί αοριστίας, ανωτέρας βίας (πλημμύρας) και παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι δεν εκπίπτουν δαπάνες καυσίμων που δεν φέρουν τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος, δαπάνες άνω των €500 που δεν εξοφλήθηκαν μέσω τραπεζικού μέσου (καθώς δεν ίσχυε η εξαίρεση λόγω capital control το 2018) και δαπάνες μισθοδοσίας λόγω έλλειψης δικαιολογητικών. Το συνολικό καταλογισθέν ποσό επιβεβαιώθηκε.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας με αντικείμενο εργασιών τις υπηρεσίες ενοικίασης τουριστικού σκάφους, χωρίς πλήρωμα, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019, συνολικού ποσού για καταβολή €24.759,07. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση των πράξεων, υποστηρίζοντας εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και εσφαλμένη απόρριψη δαπανών (υποδοχής/φιλοξενίας προσωπικού σε ξενοδοχεία, υλικών άμεσης ανάλωσης, επισκευών μεταφορικών μέσων) ως μη παραγωγικών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι επίμαχες δαπάνες (όπως η διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία, οι αγορές σούπερ μάρκετ και οι επισκευές ΙΧΕ) ήταν προσωπικές/καταναλωτικές και δεν σχετίζονταν με την επιχειρηματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν.2859/2000. Η οριστική φορολογική υποχρέωση παρέμεινε στα €4.851,04 για την περίοδο 2018 και στα €19.908,03 για την περίοδο 2019.

Η απόφαση 1012/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας (ξενοδοχειακή μονάδα) κατά πράξεων επιβολής προστίμου και οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε εκτεταμένη αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, βάσει διασταυρώσεων των κρατήσεων Booking και του βιβλίου πελατών. Επίσης, καταλογίστηκαν λογιστικές διαφορές λόγω μη έκπτωσης δαπανών μισθοδοσίας (που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικό μέσο) και εσφαλμένης εφάπαξ απόσβεσης δαπανών βελτίωσης κτιρίου. Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας αόριστους και αναπόδεικτους, επικυρώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρων και προστίμων, συμπεριλαμβανομένων προστίμων για μη υποβολή ή ελλιπή υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων ενδοκοινοτικών αποκτήσεων.

Η απόφαση 839/12.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, καθώς και πράξεων επιβολής προστίμων, για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος εφάρμοσε την έμμεση τεχνική «ανάλυση ρευστότητας», προσδιορίζοντας μη δηλωθέν εισόδημα (προσαύξηση περιουσίας) ύψους €14.552,30 (2018) και €27.376,51 (2019), λόγω ανεπάρκειας του δηλωθέντος εισοδήματος για την κάλυψη δαπανών διαβίωσης. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών (2003-2017) και δάνειο €100.000 (2008), αλλά η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του ως αναπόδεικτους, καθώς τα εισοδήματα προηγούμενων ετών ήταν τεκμαρτά και δεν προσκομίστηκε η σύμβαση δανείου. Συνεπώς, καταλογίστηκαν συνολικά ποσά €7.420,60 (2018 Φ.Ε.), €14.351,44 (2019 Φ.Ε.), €764,57 (2019 ΦΠΑ) και επιπλέον πρόστιμα (€1.200,00 για το 2018 και €1.100,00 για το 2019).