ΔΕΔ/Θεσ/398/2025

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων, επιχειρηματίας πρατηρίου καυσίμων, αμφισβητούσε την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου (αρχή των αναλογιών) που επιβλήθηκαν λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων, μη διαφύλαξης αρχείων ΦΗΜ και ανεπάρκειας δηλωθέντος εισοδήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους περισσότερους ισχυρισμούς (νομιμότητα κοινοποίησης, εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, έλλειψη δόλου για πωλήσεις υγραερίου κίνησης). Ωστόσο, έκανε μερικά δεκτό τον ισχυρισμό περί μη αναγνώρισης δαπανών ύψους €707,57 για πάγια στοιχεία κάτω των €1.500 για το 2019, τα οποία δύνανται να αποσβεστούν εφάπαξ. Συνεπώς, η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη του 2018 (€39.319,47) και τροποποίησε την πράξη του 2019, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό σε €45.668,10.

Πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ εφαρμογή έμμεσων τεχνικών (ανάλυση ρευστότητας) για τα φορ. έτη 2018-2019

Η Απόφαση 180/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή επικύρωσε τον προσδιορισμό του εισοδήματος βάσει γενικών διατάξεων και έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας), καθώς διαπιστώθηκε λήψη 41 εικονικών φορολογικών στοιχείων το 2018 και μη αιτιολογημένες πρωτογενείς τραπεζικές πιστώσεις. Συγκεκριμένα, 185.058,15€ (2018) και 175.373,00€ (2019) θεωρήθηκαν αποκρυβέντα έσοδα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί νομιμότητας των συναλλαγών και παραβίασης της διαδικασίας.

Η απόφαση 582/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π.. Ο προσδιορισμός φόρου είχε γίνει με την έμμεση μέθοδο της ανάλυσης ρευστότητας. Η Δ.Ε.Δ. αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος για ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για το 2021, μειώνοντας τη διαφορά τεκμηρίων, και προχώρησε σε επιμερισμό της αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης μεταξύ του προσφεύγοντος και της συζύγου του και για τα δύο έτη, με βάση το δηλωθέν φορολογητέο εισόδημα του καθενός. Κατόπιν αυτών, το τελικό φορολογητέο εισόδημα και ο καταλογισθείς φόρος τροποποιήθηκαν προς όφελος του προσφεύγοντος.

Η απόφαση 821/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή (1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης) εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου της ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας ότι το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα της προσφεύγουσας (ατομική επιχείρηση) ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης. Προσδιορίστηκε αποκρυβείσα ύλη ύψους 113.975,38€ (2018) και 156.614,19€ (2019), η οποία φορολογήθηκε ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί μη νόμιμης εφαρμογής έμμεσων τεχνικών, λανθασμένου προσδιορισμού διαθέσιμων μετρητών έναρξης και μη συμψηφισμού παλαιών ζημιών απορρίφθηκαν. Ως εκ τούτου, διατηρήθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου, προστίμου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (συνολικά 64.053,09€ για το 2018 και 88.996,52€ για το 2019).

Η απόφαση 730 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από φορολογούμενη (ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου τροφίμων) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της φορολογούμενης σχετικά με τη μη αναγνώριση δαπανών άνω των 500€ που εξοφλήθηκαν με μετρητά, κρίνοντας ότι οι σχετικοί περιορισμοί του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 εφαρμόζονται. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) για το 2018, καθώς το ποσό των προσωπικών δαπανών δεν καλυπτόταν από τα δηλωθέντα οικογενειακά εισοδήματα. Έγινε δεκτή μόνο (ως δεύτερος ισχυρισμός) η αναγνώριση μίας δαπάνης 609,93€, η οποία αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκε με χρεωστική κάρτα. Ωστόσο, η μερική αυτή αποδοχή δεν επηρέασε τα τελικά καταλογισθέντα ποσά για το 2018 λόγω της εφαρμογής των έμμεσων μεθόδων προσδιορισμού.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι προσδιορισμοί προέκυψαν από έλεγχο που διαπίστωσε διαφορές σε εισοδήματα από ακίνητη περιουσία, μερίσματα, τόκους, υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου και προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσά σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό με τον τέως σύζυγό της ανήκουν αποκλειστικά σε αυτόν, κάτι που αποδεχθηκε με επιφύλαξη μετά από ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων. Η ΔΕΔ τροποποίησε τους αρχικούς προσδιορισμούς, μειώνοντας το φορολογητέο εισόδημα και τα συναφή ποσά για καταβολή, λαμβάνοντας υπόψη τις προσκομισθείσες αποδείξεις.

Η Απόφαση 873/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικής πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020, αρχικού ύψους €25.022,93, η οποία εκδόθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει το εισόδημα του προσφεύγοντα, λιανέμπορου ειδών παντοπωλείου, με την έμμεση τεχνική Ανάλυσης Ρευστότητας, καταλογίζοντας αρχικά μη δηλωθέν εισόδημα €50.551,36. Η Δ.Ε.Δ. έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του φορολογούμενου να συνυπολογιστεί ως πηγή κεφαλαίων η μείωση εισπρακτέου λογαριασμού Φ.Π.Α. ύψους €3.861,45, μειώνοντας έτσι την αδικαιολόγητη διαφορά ρευστότητας. Απέρριψε, ωστόσο, τον ισχυρισμό του για συμψηφισμό ζημιών προηγούμενων ετών, καθώς η φορολογητέα ύλη θεωρήθηκε εισόδημα άγνωστης πηγής. Μετά τη μερική αποδοχή, το τελικό φορολογητέο εισόδημα διαμορφώθηκε σε €47.653,24, με τελική συνολική οφειλή €23.618,50.

Η απόφαση 327/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων (2018, 2019, 2024) της Δ.Ο.Υ. Χανίων. Ο προσφεύγων, κτηνοτρόφος και παραγωγός τυροκομικών, αμφισβήτησε τον καταλογισμό εσόδων λόγω μη αναγνώρισης δαπανών και την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί διαδικαστικών παραβάσεων. Ωστόσο, έγινε μερική δεκτή η ένσταση για το τεκμαρτό εισόδημα από ακίνητα, εξαιρώντας τα κτίρια κτηνοτροφικής χρήσης και αναγνωρίζοντας ιδιόχρηση μόνο για το τυροκομείο. Επίσης, αναγνωρίστηκαν ορισμένα φορολογικά παραστατικά που προσκομίστηκαν με την προσφυγή. Ως αποτέλεσμα, τροποποιήθηκαν οι οριστικές πράξεις φόρου, μειώνοντας τις καταλογιζόμενες διαφορές για τα έτη 2018 και 2019.

Η απόφαση (205/10-02-2025) αφορά την μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορολογικά έτη 2018, 2019, 2020) και επιβολής προστίμου από τη ΔΟΥ Έδεσσας. Ο έλεγχος βάσισε τις πράξεις σε αναίτιολόγητες τραπεζικές πιστώσεις από κέρδη ΟΠΑΠ (χαρακτηριζόμενες ως προσαύξηση περιουσίας) και σε άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας ως μεσάζων τουριστικού πρακτορείου. Η ΔΕΔ επικύρωσε την προσαύξηση περιουσίας για το 2018, αλλά αποδέχθηκε ορισμένα κέρδη ΟΠΑΠ για το 2020. Επιπλέον, ενώ απέρριψε τον ισχυρισμό περί μη ύπαρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας, αποδέχθηκε επικουρικά τον ισχυρισμό για λανθασμένη εφαρμογή συντελεστή καθαρού κέρδους, μειώνοντας το φορολογητέο κέρδος από 28% σε 5% επί του ποσού διαμεσολάβησης. Ως αποτέλεσμα, οι πράξεις του 2018 και 2020 τροποποιήθηκαν, ενώ η πράξη του 2019 και η πράξη επιβολής προστίμου επικυρώθηκαν.