ΓΝΩΜΗ/Δ-ΕΑΔΗΣΥ/30/2020

Η ΕΑΑΔΗΣΥ πήρε απόφαση να εκδώσει σύμφωνη γνώμη για την προσφυγή σε διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σχετικά με την ανάθεση σύμβασης παροχής υπηρεσιών μεταφοράς μαθητών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη διεξαγωγή του αντικειμένου της κολύμβησης στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας. Η σύμβαση είχε προϋπολογισμό 7.053,12€ και αφορούσε το Α’ τρίμηνο του σχολικού έτους 2019-2020. Η απόφαση βασίστηκε στο άρθρο 32 παρ. 2 περ. γ' του ν. 4412/2016, λόγω κατεπείγουσας ανάγκης που προέκυψε από απρόβλεπτες περιστάσεις, χωρίς να απορρέει από ευθύνη της Περιφέρειας. Η γνώμη εγκρίθηκε μόνο για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της σύμβασης, από 06-03-2020 έως 13-03-2020, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου είχε ήδη παρελθεί.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης αποκλεισμού της από τον διαγωνισμό, καθώς και την ακύρωση κάθε σχετικής απόφασης της αναθέτουσας αρχής. Αντικείμενο της σύμβασης αποτελεί η παροχή υπηρεσιών καθαρισμού κτιρίων, εγκαταστάσεων και κοινοχρήστων χώρων, με σκοπό τη διασφάλιση της ευταξίας και της υγιεινής στους χώρους που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της αναθέτουσας αρχής. Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα του αποκλεισμού της, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί εσφαλμένης αξιολόγησης των προσκομισθέντων δικαιολογητικών της, ζητώντας παράλληλα την παραμονή της στη διαγωνιστική διαδικασία και την αποδοχή της οικονομικής της προσφοράς, τονίζοντας ότι πληροί όλες τις απαραίτητες τεχνικές και επαγγελματικές προϋποθέσεις που ορίζονται στους όρους της σχετικής διακήρυξης.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α.ΔΗ.ΣΥ.) απέρριψε το αίτημα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος (ΔΙ.ΠΑ.Ε.) για προσφυγή σε διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκήρυξης, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 2 περ. γ' του ν. 4412/2016, για τη σύναψη σύμβασης σίτισης φοιτητών. Η Αρχή κρίνει ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, ιδίως λόγω έλλειψης απρόβλεπτης περίστασης και επειδή οι καθυστερήσεις απορρέουν από δική του ευθύνη. Η απόφαση βασίστηκε στην ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και του νομικού πλαισίου, επισημαίνοντας την ανάγκη τήρησης των αρχών διαφάνειας και ανταγωνισμού στις δημόσιες συμβάσεις.

Η απόφαση 508 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρίας χονδρικού εμπορίου παλαιών σιδήρων και μετάλλων (scrap) κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2018 - 31/12/2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει φόρο ύψους 69.913,30 € και πρόστιμο 34.956,65 €, συνολικού ποσού 104.869,95 €, καθώς δεν αναγνώρισε προς έκπτωση τον ΦΠΑ που αναλογούσε σε σαράντα πέντε (45) τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας 347.194,78 € που κρίθηκαν εικονικά. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο εκδότης των τιμολογίων δεν διέθετε τις απαραίτητες υποδομές (εγκαταστάσεις, οχήματα, προσωπικό) ούτε είχε προβεί σε αγορές αποθεμάτων, επιβεβαιώνοντας έτσι την εικονικότητα των συναλλαγών.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ) αρνήθηκε τη σύμφωνη γνώμη για την πρόταση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης να αναθέσει μέσω διαδικασίας διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση τη σύμβαση «Παροχή υπηρεσιών φύλαξης των κτιρίων, εγκαταστάσεων και εξωτερικών χώρων του Πανεπιστημίου» σε πόλεις της Θράκης. Η Αρχή κρίνει ότι δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις του άρθρου 32 παρ. 2 περ. γ΄ του ν. 4412/2016 για κατεπείγουσα ανάγκη λόγω απρόβλεπτων γεγονότων που να μην απορρέουν από ευθύνη του Πανεπιστημίου. Η απόφαση βασίστηκε στο ιστορικό της διαδικασίας, την καθυστέρηση λόγω προσφυγών στο Ελεγκτικό Συνέδριο και την έλλειψη επαρκούς αιτιολόγησης για τη μη υποδιαίρεση της σύμβασης σε τμήματα.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με αριθμό 232/10.02.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00€, βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/2024, που επιβλήθηκε από την Δ.Ο.Υ. Καρδίτσας. Ο προσφεύγων τιμωρήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της Δήλωσης Απόδοσης Περιβαλλοντικού Τέλους (άρθρου 79 του ν. 4819/2021) για το 2ο τρίμηνο του 2024, η οποία υποβλήθηκε 9 μέρες εκπρόθεσμα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν υπέρογκο και αντιτίθετο στην αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι το οφειλόμενο περιβαλλοντικό τέλος ήταν μόνο 2,52€. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι το μέτρο δεν είναι προδήλως ακατάλληλο και ότι η φορολογική αρχή δεν διαθέτει διακριτική ευχέρεια να προσδιορίζει το ύψος των προστίμων ανάλογα με τις ειδικότερες συνθήκες της παράβασης, αποκλείοντας έτσι το θέμα παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας.

Το έγγραφο αφορά τη γνωμοδότηση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ) σχετικά με σχέδιο Υπουργικής Απόφασης του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών. Η απόφαση αποσκοπεί στον καθορισμό συντελεστών αναθεώρησης τιμών για δημόσια έργα, λόγω των μεγάλων αποκλίσεων στις τιμές υλικών κατασκευής (όπως χάλυβας, χαλκός, αλουμίνιο, άσφαλτος κ.λπ.) σε σχέση με το τρίμηνο δημοπράτησης, εξαιτίας της πανδημίας COVID-19 και των διαταραχών στην εφοδιαστική αλυσίδα. Παράλληλα, προβλέπεται η αναπροσαρμογή του σταθερού συντελεστή «σ1» από 0,12 σε 0,07, ώστε να μειωθεί η περικοπή της αναθεώρησης και να ανταποκρίνονται οι συντελεστές καλύτερα στις τρέχουσες συνθήκες της αγοράς και το πραγματικό κόστος των συμβάσεων. Η Αρχή παρέχει ομόφωνα τη σύμφωνη γνώμη της, τονίζοντας παράλληλα την ανάγκη για αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής και τη διασφάλιση της διαφάνειας κατά την υλοποίηση της απόφασης στις εκκρεμείς συμβάσεις.

Εξοδα κίνησης.(...) ζητείται να ανακληθεί η 49/2012 Πράξη του Τμήματος 1.Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν στην προηγούμενη σκέψη κατά πλειοψηφία δεκτά η προσβαλλόμενη πράξη δεν έσφαλε στην ερμηνεία των κρίσιμων διατάξεων, κρίνοντας ότι τα έξοδα κίνησης χορηγούνται στους Προέδρους των τοπικών συμβουλίων για την πραγματοποίηση μόνο των μετακινήσεων που είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των θεσμικών καθηκόντων τους και ότι, συνακόλουθα, απαιτούνται ως δικαιολογητικά της σχετικής δαπάνης δημόσια έγγραφα (τα Πρακτικά συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου) από τα οποία να προκύπτει η μετακίνησή τους για το σκοπό αυτόν, οι δε περί του αντιθέτου λόγοι ανάκλησης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.  Επιπλέον, αβασίμως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αναιτιολόγητη, καθόσον το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει προκύπτει αυτόθροα από την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά στον εφαρμοζόμενο κανόνα δικαίου, όπως αυτός ερμηνεύτηκε.  Εξάλλου, στο μέτρο που δεν αμφισβητείται ότι η κρίσιμη παροχή αφορά σε πραγματικές δαπάνες και δεν έχει επιδοματικό χαρακτήρα, η απαίτηση προσκόμισης δικαιολογητικών που πιστοποιούν την διενέργεια πραγματικών υπηρεσιακών μετακινήσεων δεν περιορίζει την αξίωση των δικαιούχων ούτε τους επιβαρύνει υπέρμετρα με το κόστος των μετακινήσεων αυτών, όπως αβασίμως ισχυρίζονται οι αιτούντες.  Κατ΄ ακολουθία αυτών που προηγουμένως κρίθηκαν, η κρινόμενη αίτηση ανάκλησης πρέπει να απορριφθεί.

Αδυναμία παράτασης των χρονικών διαστημάτων τήρησης μακροχρόνιων υποχρεώσεων Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης – Κριτήρια συνδρομής ανωτέρας βίας για τη μη τήρηση των ανωτέρω υποχρεώσεων.​(...)α) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 4 του Κανονισμού ΕΚ 1260/1999 και του άρθρου 32 παρ. 2 εδ. α', γ' και δ' και παρ. 3 της κ.υ.α. με αριθμό 393393/5188/10-9-2001, σε συνδυασμό και με τις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 18 του Κανονισμού ΕΚ 1257/1999, τις διατάξεις του άρθρου 2 του ιδίου κανονισμού, καθώς και την αιτιολογική σκέψη 41 του Κανονισμού ΕΚ 1260/1999, το προβλεπόμενο διάστημα της πενταετίας, για τον μηχανολογικό εξοπλισμό (και της δεκαετίας για τις κτιριακές εγκαταστάσεις) ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αποτελεί την ελάχιστη διάρκεια των υποχρεωτικών δεσμεύσεων που επιβάλλουν οι διατάξεις αυτές, χωρίς την παροχή δυνατότητας παράτασης του χρόνου έναρξης ή συνέχισής της, μετά την, κατά το άρθρο 32 της κ.υ.α. με αριθμό 393393/5188/10-9-2001, διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης. β) Εναπόκειται στο φορέα να αποδείξει ότι πληρούται το αντικειμενικό και υποκειμενικό κριτήριο ύπαρξης ανωτέρας βίας και στην ερωτώσα υπηρεσία, αφού λάβει υπόψη της το προεκτεθέν νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο, να εξακριβώσει την βασιμότητα των προβαλλόμενων ισχυρισμών και πραγματικών περιστατικών και να εκτιμήσει αν, δεδομένων των αντικειμενικών περιστάσεων, ο φορέας επέδειξε την αναμενόμενη επιμέλεια για την τήρηση των επίμαχων υποχρεώσεων και συμμορφώθηκε προς τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 30 παρ. 2 του Κανονισμού ΕΚ 1750/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 32 παρ.2γ της κ.υ.α. 393393/5188/10-9-2001 (ομόφ.).

Δυνατότητα παράτασης του χρόνου παράδοσης του συμβατικού αντικειμένου και του χρονοδιαγράμματος υλοποίησης σύμβασης προμήθειας, μετά την άπρακτη πάροδο του προβλεπόμενου στη σύμβαση χρόνου παράδοσης. Προσδιορισμός των οργάνων που έχουν γνωμοδοτική και αποφασιστική αρμοδιότητα επί ζητημάτων τροποποίησης της σύμβασης, κήρυξης της προμηθεύτριας ως έκπτωτης και παράτασης του συμβατικού χρόνου παράδοσης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή
α) Η γνωμοδοτική αρμοδιότητα για τα ζητήματα εφαρμογής των άρθρων 132, 203 και 206 του ν. 4412/2016 ανήκει στην Επιτροπή Παρακολούθησης και Παραλαβής του άρθρου 221 παρ. 1 ζ΄ και 11 β΄ και ζ΄ του ιδίου νόμου. Η ως άνω Επιτροπή είναι, περαιτέρω, αρμόδια να γνωμοδοτήσει για το ζήτημα της δυνατότητας υλοποίησης του συμβατικού αντικειμένου, το οποίο προϋποθέτει ουσιαστική εκτίμηση των υφιστάμενων πραγματικών περιστατικών και, ως εκ τούτου, δεν ανήκει στην αρμοδιότητα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. β) Λόγω της λήξης του συμβατικού χρόνου παράδοσης της προμήθειας, η αναθέτουσα αρχή οφείλει να διερευνήσει την συνδρομή των προϋποθέσεων για την έκπτωση της προμηθεύτριας εταιρείας, δεδομένου ότι η κύρωση αυτή επιβάλλεται από τη Διοίκηση κατά δέσμια αρμοδιότητα. Εφόσον κριθεί ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την κήρυξη της προμηθεύτριας έκπτωτης, παρέχεται η δυνατότητα παράτασης του συμβατικού χρόνου παράδοσης και εν γένει του χρονοδιαγράμματος υλοποίησης της σύμβασης, για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, κατ΄ εφαρμογή των άρθρων 200, 288, 341 και 342 του Α.Κ. γ) Σε κάθε περίπτωση είναι δυνατόν να επιδιωχθεί η λύση της σύμβασης προμήθειας, με την έκδοση μονομερούς εκτελεστής πράξης της Αναθέτουσας Αρχής, εάν μετά την επανεκτίμηση του αντικειμένου της σύμβασης διαπιστωθεί ότι, υπό τις διαμορφωθείσες πλέον πραγματικές συνθήκες, η ικανοποίηση του επιδιωκόμενου με την κατάρτισή της δημόσιου σκοπού, καθίσταται πλέον ατελέσφορη και αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον (ομόφωνα).