ΔΕΔ/Αθ/474/2024

Η απόφαση αριθμού 470 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε στις 20-02-2024, αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου που ζητούσε την αναδρομική μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας από την Ελλάδα στη Γαλλία από το έτος 2015. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι δεν είχε υποβάλλει εγκαίρως το αίτημα λόγω παράδοσης και αβλεψίας του λογιστή του. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με απόφαση 2105/2018, είτε αποφάνθηκε ότι τέτοιες διαφορές είναι ακυρωτικές και δεν συνδέονται άμεσα με φορολογικές υποχρεώσεις, γι' αυτό η προσφυγή δεν μπορεί να ασκείται με ενδικοφανή διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 63 του ΚΦΔ, αλλά μόνο με αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ εντός 60 ημερών. Συνεπώς, η ενδικοφανή προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη.

Η απόφαση αριθμού 574 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος είχε ήδη υποβάλει πρώτη ενδικοφανή προσφυγή για την ίδια υπόθεση. Ο προσφεύγων ζητούσε την αναδρομική μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας από την Ελλάδα στη Γαλλία από το 2014, ισχυριζόμενος ότι δεν υποβλήθηκε το αίτημα λόγω παράλειψης του λογιστή του. Το Συμβούλιο επικαλέστηκε τις διατάξεις των άρθρων 63 ΚΦΔ και 24 Ν.4274/2014, καθώς και την υπ’ αριθ. ... προηγούμενη απορριπτική απόφασή του, υποστηρίζοντας ότι η δεύτερη προσφυγή είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που απαγορεύουν την επανάκληση της ίδιας υπόθεσης. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση προσφυγής στα Διοικητικά Δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση 123/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε κατά της απόφασης του Προϊσταμένου του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής. Η αρχική απόφαση είχε απορρίψει το αίτημα του προσφεύγοντος για υπαγωγή στις διατάξεις του άρθρου 5Γ του ν. 4172/2013, περί εναλλακτικής φορολόγησης των εισοδημάτων και μεταφοράς της φορολογικής κατοικίας του στην Ελλάδα, κρίνοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η εν λόγω διαφορά, η οποία αφορά την απόρριψη αιτήματος μεταφοράς φορολογικής κατοικίας, είναι ακυρωτική, όχι διαφορά ουσίας. Ως εκ τούτου, δεν υπόκειται σε ενδικοφανή προσφυγή, αλλά υπάγεται απευθείας στην αρμοδιότητα των διοικητικών δικαστηρίων μέσω αίτησης ακυρώσεως, σύμφωνα με το άρθρο 362 του ν. 4700/2020, καθιστώντας έτσι την προσφυγή στη ΔΕΔ απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά (α) της απόρριψης αιτήματος μεταβολής φορολογικής κατοικίας από την Ελλάδα στη Γερμανία για το έτος 2023 και (β) της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος 2023 ύψους 3.205,70€. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως προς το αίτημα μεταβολής κατοικίας ως απαράδεκτη επειδή, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η διαφορά αυτή είναι ακυρωτική και προσβάλλεται μόνο με αίτηση ακυρώσεως ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων, και όχι με ενδικοφανή. Ως προς την πράξη προσδιορισμού φόρου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη, καθώς η προσφεύγουσα υπέβαλε όλες τις σχετικές δηλώσεις ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας χωρίς επιφύλαξη, και ουδέποτε υπέβαλε ολοκληρωμένο αίτημα μεταβολής φορολογικής κατοικίας με τα πλήρη απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Η υπ' αριθμόν 143/2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε πράξη βεβαίωσης αυτοτελούς προστίμου τελών κυκλοφορίας ύψους 400,00 € για το έτος 2023, λόγω μη θέσης του Ε.Ι.Χ. οχήματός του σε ακινησία. Υποστήριξε ότι η άρση της ακινησίας είχε γίνει εκ παραδρομής και ότι στη συνέχεια το όχημα παραδόθηκε για καταστροφή λόγω παλαιότητας και μηχανικών βλαβών, προσκομίζοντας το σχετικό πιστοποιητικό καταστροφής. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72 του ν.5104/2024 (ΚΦΔ) και την ΠΟΛ.1014/2017, τα τέλη κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνονται στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Ως εκ τούτου, οι πράξεις που αφορούν τέλη κυκλοφορίας προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης βεβαίωσης προστίμου απαράδεκτη.

Η Απόφαση 184 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ, φορολογικού έτους 2019. Το ΚΕΦΟΔΕ είχε καταλογίσει φόρο 4.531,31 ευρώ για εισοδήματα (μισθούς 28.295,57 ευρώ) που ο προσφεύγων έλαβε από εταιρεία στη Ρουμανία και δεν είχε δηλώσει. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας από το 2005. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, με βάση τα προσκομισθέντα αποδεικτικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, σύμβαση εργασίας και κατοικίας), το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του βρισκόταν στη Ρουμανία, και συνεπώς πρέπει να χαρακτηριστεί ως φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας. Ως αποτέλεσμα, η ΔΕΔ ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και η οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 ορίστηκε σε 0,00 ευρώ.

Η απόφαση 474/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά τεσσάρων Πράξεων Επιβολής Προστίμου (ΠΕΠ) του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, συνολικού ποσού 1.000,00 ευρώ (4 x 250,00 €). Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/24 λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αρχικών προσωρινών δηλώσεων Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ) για τις φορολογικές περιόδους 05/2019, 02/2020, 06/2020, και 08/2020. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι παραβιάστηκε η αρχή της αναλογικότητας, καθώς το ύψος του προστίμου υπολειπόταν του προς απόδοση φόρου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι στο φορολογικό δίκαιο οι διατάξεις ερμηνεύονται «γραμματικά» και η επιβολή του προστίμου αποτελεί δέσμια ενέργεια της φορολογικής αρχής, επικυρώνοντας έτσι τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας έναντι της πράξης επιβολής προστίμου από τη ΔΟΥ Χολαργού, για εκπρόθεσμη υποβολή συγκεντρωτικής κατάστασης φορολογικών στοιχείων εσόδων (ΜΥΦ) για το 4ο τρίμηνο του 2017. Το πρόστιμο ύψους 100 ευρώ επιβλήθηκε βάσει των άρθρων 14, 54 και 62 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), καθώς η υποβολή της κατάστασης έγινε μετά την προθεσμία της 5ης Απριλίου 2018, που καθορίστηκε από την ΠΟΛ.1022/2014. Η απόφαση επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της πράξης της ΔΟΥ, αναφέροντας ότι οι εκπρόθεσμες υποβολές διαφορετικών τριμήνων επιφέρουν ξεχωριστές κυρώσεις.

Η απόφαση αριθμός 315/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της κοινωνίας αστικού δικαίου και δύο άλλων προσφευγόντων κατά της πράξης επιβολής προστίμου από τη Δ.Ο.Υ. Κορίνθου για το φορολογικό έτος 2017. Το πρόστιμο αφορά μη προσκόμιση του φακέλου τεκμηρίωσης και μη υποβολή του Συνοπτικού Πίνακα Πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 21 του ΚΦΔ, με συνολικό ποσό 22.500 ευρώ. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονταν ότι οι συναλλαγές ήταν νόμιμες και διενεργήθηκαν με καλή πίστη, αλλά ο ελεγκτικός όργανο κρίνει ότι οι διαπιστώσεις της φορολογικής αρχής ήταν σωστές και αιτιολογημένες. Η απόφαση επιβεβαιώνει την επιβολή του προστίμου και επισημαίνει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών.

Η Απόφαση 151/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας, η οποία στρεφόταν κατά της Φορολογικής Διοίκησης. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προσδιόριζε ρητά και με σαφήνεια την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη, ενώ δεν αιτούνταν την ακύρωση ή τροποποίηση συγκεκριμένης πράξης. Αντί αυτού, ζητούσε αόριστα «να επιβεβαιωθεί η υποβολή εμπρόθεσμης φορολογικής δήλωσης στο έτος 2020». Ως εκ τούτου, η ενδικοφανής προσφυγή κρίθηκε αόριστη και ανεπίδεκτη εκτίμησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.